Door Wijbrand Schaap
Toneelgroep Oostpool, met een paar miljoen subsidie de hoop van iedere theaterliefhebber in het oosten des lands, heeft een reputatie hoog te houden op zomertheatergebied. De afgelopen acht jaar bracht het Arnhemse stadsgezelschap mooie, grappige, ontroerende stukjes tenttheater met altijd muziek en altijd een scherpe kijk op het leven, de dood en de rest. Met werk van ‘s lands topschrijver Peer Wittenbols in een prominente hoofdrol.
Maar Oostpool is Oostpool niet meer.
De artistieke leiding vertrok naar elders, de acteurs werden ontslagen en de overgebleven kern besloot ‘artistiek over nul’ te gaan. Wie zich na de eerdere voorstellingen dit seizoen nog afvraagt wat dat betekent, kan deze zomer het antwoord zien op het reizende zomerfestival De Parade en een paar steden in Gelderland en Overijssel. Artistiek stelt ‘Los’, de nieuwe zomervoorstelling van het nieuwe Oostpool, helemaal niets voor.
Regisseur Marcus Azzini, in het recente verleden vaker gekritiseerd omdat hij in zijn theaterbewerkingen (Romeo over Julia, Hair, Sexual Perversity en Wat het Lichaam niet vergeet) vaak precies de inhoud weet te schrappen en de platte tekst overhoudt, overtreft zichzelf dit keer in oppervlakkigheid. De jonge, nog levenservaringloze acteursgroep is met hem aan het improviseren geslagen op het thema ‘gezellig feestje’ en kwam daar niet geheel onverwacht uit met een stukje waarin drie kwartier lang alle cliché-uitspraken de revue passeren, inclusief de weggelachen kanker, depressie en dood.
‘Los’, zoals het stuk heet, is daarmee gruwelijk voorspelbaar, vertelt helemaal niets en biedt de kijker geen enkel inzicht. Maar wie zou daarover treuren. De voorstelling is gemaakt voor De Parade, de reizende zomerbarbecue die de strijd heeft opgegeven met de vrijgezellenfeestende meute die het ooit artistiek spannende vrijbuitersfestival inmiddels heeft ontdekt. ‘Los’ is voor die meute gemaakt en zal daar ook zeker bij scoren. De voorbereiding heeft immers ook niet zichtbaar langer geduurd dan een gemiddeld avondje indrinken in de bierkeet.
Blijft de vraag of je dergelijke inhoudsloze en onnadenkende gemakzucht mag accepteren van een gezelschap dat tot de rijk gedoteerde culturele basisinfrastructuur van Nederland behoort. Het antwoord horen we graag snel. In de comments.
Over Wijbrand Schaap
