Het ministerie van OC en W weet wat er speelt. Of niet?

We hebben het getwitterd, maar dat levert niet zoveel op. Daarom ook maar even hier laten zien. Dat ze bij de overheid heel goed om kunnen gaan met de scociale media.  Want de sociale media, dat is een soort email voor gevorderden. Dus doe je hetzelfde als met email vroeger: veel berichten de wereld in… [Lees Meer...]

Print Friendly

Feitenvrije dagbladjournalistiek stort zich op het herstelvermogen van de kunstsector.

  Volgens de Volkskrant was Rick van der Ploeg in het begin van de jaren negentig staatssecretaris van cultuur (in werkelijkheid was hij dat aan het eind van die jaren), en in Het Parool beweert columnist Gerard Mulder dat het feit dat hij ‘gelukkig niets van kunstsubsidies afweet’ hem niet af hoeft te houden van… [Lees Meer...]

Print Friendly

IFFR 2012: Rauw en gevoelig Servisch debuut tweemaal bekroond

Lachend laat ze zich door een jongen met zijn mobiele telefoon filmen en ze kronkelt zich daarbij vrolijk in wulpse bochten. Maar als hij haar borsten echt wil zien schrikt ze. Toch zal ze later nog veel, heel veel verder gaan en ze krijgt er onthutsend weinig voor terug. Jasna, de opstandige hoofdpersoon uit Klip… [Lees Meer...]

Print Friendly

Top of flop: publiek kiest repertoire eerste toneelgezelschap van Nederland

We kregen weer eens een persbericht, en vroegen ons af: top of flop? Hoe rijmt eigenzinnig kunstenaarschap met een door het publiek bepaalde repertoirekeuze? Enne: krijgen al die mensen die kozen voor het winnende stuk dan ook een vrij- of tenminste kortingkaartje voor de voorstelling van hun keuze? Enne: wie controleert de uitslag, want er… [Lees Meer...]

Print Friendly

IFFR 2012 – Ontnuchterend verslag uit Egypte hit bij festivalpubliek

Dat Martin Scorsese’s betoverende Hugo op het Rotterdams festival  een tijdje nummer 1 stond in de publiekswaardering is niet zo vreemd. Wel verrassend is de film die gisteren als nummer twee opdook en nu Hugo van de eerste plaats heeft verdreven: de documentaire Back to the Square waarin filmmaker Petr Lom kijkt hoe het er… [Lees Meer...]

Print Friendly

De baai van Nice van Joeri Vos roept vooral veel vragen op

Pas na een tijd wordt duidelijk waar De baai van Nice zich afspeelt. Niet in een moderne westerse galerie waar de ruimte aan doet denken, maar in het communistische Leningrad van midden jaren vijftig. Muurbedekkende reproducties van barokke engelen en decadente naakten, een lichte vloer en een enkel summier bankje wekken de indruk van een postmodern… [Lees Meer...]

Print Friendly

Op een gegeven moment weten we het wel met Breaking the News van Orkater

Meteen wordt het publiek ingezet als het klapvee van een live op te nemen aflevering van het televisieprogramma Nieuws van de dag: ‘Kunt u misschien een iets actievere rol spelen?’, vraagt de knappe stagiaire streng. Bedrijvig rent zij heen en weer met borden waarop APPLAUS staat; aan de ene kant wordt de presentator (Geert Lageveen)… [Lees Meer...]

Print Friendly

IFFR 2012 – Een klein mirakel in 3D

Gisteravond waren de Rotterdamse festivalbezoekers in zaal 4 van Pathé getuige van een klein wonder. Enkele filmfragmenten uit 1906 van de legendarische Georges Méliès werden nu voor het eerst vertoond in stereoscopisch 3D. Zodat je je als het ware zelf aanwezig kon wanen op de set van deze Franse pionier die als eerste begrepen had… [Lees Meer...]

Print Friendly

41e International Film Festival Rotterdam opent met verontrustend Frans drama 38 Témoins

Vergeleken met eerdere edities zou je de keus van de openingsfilm waarmee het Rotterdams Filmfestival vanavond van start gaat bijna on-Rotterdams willen noemen. Geen wild jong debuut, exotische Aziaat of artistieke dwarsliggerij deze keer. De Franse boekverfilming 38 Témoins, die vanavond in Rotterdam zijn wereldpremière beleeft, is de zevende speelfilm van de Waalse acteur/regisseur Lucas… [Lees Meer...]

Print Friendly

Melk en Bloed: De eetclub van Saskia Noort, maar dan beter geschreven en veel beter gespeeld

Vluchten naar het platteland is voor veel stadsmensen een droom: weg met de stress, eindelijk rust, eenvoud en schoonheid. Hoe zo’n droom kan omslaan in een regelrechte nachtmerrie, is te zien in Melk en Bloed, het nieuwe stuk van Kees Roorda. Centraal staat het echtpaar Josella en Peter en al in de eerste scène, een… [Lees Meer...]

Print Friendly
 

Pieter Hofman ontvangt de Prijs van de Kritiek 2009 voor zijn Gastprogrammering van Het Muziektheater

Post to Twitter

Pieter Hofman, heeft maandagavond de 43ste Prijs van de Kritiek in ontvangst genomen. Deze prijs wordt ieder jaar uitgereikt door de Kring van Nederlandse Theatercritici (KNT). Pieter Hofman kreeg de prijs als directeur van de Gastprogrammering van Het Muziektheater. De prijs werd uitgereikt in Het Muziektheater na de première van de opera After Life.

Het juryrapport roemt de staat van dienst van Pieter Hofman. Gedurende ruim 25 jaar heeft hij een indrukwekkend  en gevarieerd aantal gezelschappen naar Nederland gebracht. Het waren gezelschappen van internationale faam, zoals het Bolshoi Ballet, de Merce Cunningham  Dance Company, het Kirov Ballet, de Martha Graham Company, het Ballett Frankfurt, The Royal Ballet, het Philip Glass Ensemble, producties van Robert Wilson en het Berliner Ensemble. Maar ook werden producties van hier nog nauwelijks bekende dans- en muziektheatergroepen uit de hele wereld geprogrammeerd.

In een persoonlijke rede noemde Cees Dam, architect van Het Muziektheater, Hofmans kennis van de opvoeringpraktijk en zijn karakter: ‘Pieter Hofman is een hoffelijke man.’ ‘Zijn prachtige voorstellingen zijn als bouwstenen van nieuwe dromen en soms als prikkel om tegen de stroom in te roeien.’ Cees Dam wist dat Pieter Hofman zijn keuzes altijd instinctief maakte en altijd alleen. Kritieken zijn niet doorslaggevend en vaak ook tegenstrijdig. ‘In het wereldwijde oerwoud van theatervoorstellingen heeft hij een evenwichtige keuze bewaard en verraadde nooit de puzzel achter zijn afwegingen.’

In een reactie erkende Pieter Hofman dat een publiekstoegankelijke keuze bij de programmering van een grote zaal heeft moeten concurreren met een avontuurlijker keuze, maar dat hij altijd oog heeft gehad voor de producties van nieuwe en jonge theatermakers. Ook sprak hij de wens uit dat theatercritici ruimte en mogelijkheden in de pers zouden blijven krijgen, mede om de kunstwereld aan te blijven jagen.

De Kring van Nederlandse Theatercritici is een breed opgezet samenwerkingsverband van recensenten van theater, dans, opera en muziek. De leden stemmen elk jaar op een instelling of persoon die een belangrijke bijdrage heeft geleverd aan de podiumkunsten in Nederland. De prijs bestaat uit een sculptuur van beeldend kunstenaar Michiel Jansen.

Print Friendly

Post to Twitter

Over Redactie