Het ministerie van OC en W weet wat er speelt. Of niet?

We hebben het getwitterd, maar dat levert niet zoveel op. Daarom ook maar even hier laten zien. Dat ze bij de overheid heel goed om kunnen gaan met de scociale media.  Want de sociale media, dat is een soort email voor gevorderden. Dus doe je hetzelfde als met email vroeger: veel berichten de wereld in… [Lees Meer...]

Print Friendly

Feitenvrije dagbladjournalistiek stort zich op het herstelvermogen van de kunstsector.

  Volgens de Volkskrant was Rick van der Ploeg in het begin van de jaren negentig staatssecretaris van cultuur (in werkelijkheid was hij dat aan het eind van die jaren), en in Het Parool beweert columnist Gerard Mulder dat het feit dat hij ‘gelukkig niets van kunstsubsidies afweet’ hem niet af hoeft te houden van… [Lees Meer...]

Print Friendly

IFFR 2012: Rauw en gevoelig Servisch debuut tweemaal bekroond

Lachend laat ze zich door een jongen met zijn mobiele telefoon filmen en ze kronkelt zich daarbij vrolijk in wulpse bochten. Maar als hij haar borsten echt wil zien schrikt ze. Toch zal ze later nog veel, heel veel verder gaan en ze krijgt er onthutsend weinig voor terug. Jasna, de opstandige hoofdpersoon uit Klip… [Lees Meer...]

Print Friendly

Top of flop: publiek kiest repertoire eerste toneelgezelschap van Nederland

We kregen weer eens een persbericht, en vroegen ons af: top of flop? Hoe rijmt eigenzinnig kunstenaarschap met een door het publiek bepaalde repertoirekeuze? Enne: krijgen al die mensen die kozen voor het winnende stuk dan ook een vrij- of tenminste kortingkaartje voor de voorstelling van hun keuze? Enne: wie controleert de uitslag, want er… [Lees Meer...]

Print Friendly

IFFR 2012 – Ontnuchterend verslag uit Egypte hit bij festivalpubliek

Dat Martin Scorsese’s betoverende Hugo op het Rotterdams festival  een tijdje nummer 1 stond in de publiekswaardering is niet zo vreemd. Wel verrassend is de film die gisteren als nummer twee opdook en nu Hugo van de eerste plaats heeft verdreven: de documentaire Back to the Square waarin filmmaker Petr Lom kijkt hoe het er… [Lees Meer...]

Print Friendly

De baai van Nice van Joeri Vos roept vooral veel vragen op

Pas na een tijd wordt duidelijk waar De baai van Nice zich afspeelt. Niet in een moderne westerse galerie waar de ruimte aan doet denken, maar in het communistische Leningrad van midden jaren vijftig. Muurbedekkende reproducties van barokke engelen en decadente naakten, een lichte vloer en een enkel summier bankje wekken de indruk van een postmodern… [Lees Meer...]

Print Friendly

Op een gegeven moment weten we het wel met Breaking the News van Orkater

Meteen wordt het publiek ingezet als het klapvee van een live op te nemen aflevering van het televisieprogramma Nieuws van de dag: ‘Kunt u misschien een iets actievere rol spelen?’, vraagt de knappe stagiaire streng. Bedrijvig rent zij heen en weer met borden waarop APPLAUS staat; aan de ene kant wordt de presentator (Geert Lageveen)… [Lees Meer...]

Print Friendly

IFFR 2012 – Een klein mirakel in 3D

Gisteravond waren de Rotterdamse festivalbezoekers in zaal 4 van Pathé getuige van een klein wonder. Enkele filmfragmenten uit 1906 van de legendarische Georges Méliès werden nu voor het eerst vertoond in stereoscopisch 3D. Zodat je je als het ware zelf aanwezig kon wanen op de set van deze Franse pionier die als eerste begrepen had… [Lees Meer...]

Print Friendly

41e International Film Festival Rotterdam opent met verontrustend Frans drama 38 Témoins

Vergeleken met eerdere edities zou je de keus van de openingsfilm waarmee het Rotterdams Filmfestival vanavond van start gaat bijna on-Rotterdams willen noemen. Geen wild jong debuut, exotische Aziaat of artistieke dwarsliggerij deze keer. De Franse boekverfilming 38 Témoins, die vanavond in Rotterdam zijn wereldpremière beleeft, is de zevende speelfilm van de Waalse acteur/regisseur Lucas… [Lees Meer...]

Print Friendly

Melk en Bloed: De eetclub van Saskia Noort, maar dan beter geschreven en veel beter gespeeld

Vluchten naar het platteland is voor veel stadsmensen een droom: weg met de stress, eindelijk rust, eenvoud en schoonheid. Hoe zo’n droom kan omslaan in een regelrechte nachtmerrie, is te zien in Melk en Bloed, het nieuwe stuk van Kees Roorda. Centraal staat het echtpaar Josella en Peter en al in de eerste scène, een… [Lees Meer...]

Print Friendly
 

Wist u dat Al Gore een milieu-extremist is?

Post to Twitter

Door Leo Bankersen

Eerst hadden we An Inconvenient Truth, de documentaire waarin Al Gore op bevlogen wijze waarschuwt voor de gevaren van het broeikaseffect en de opwarming van de aarde. Min of meer hetzelfde verhaal werd onlangs nog eens opgedist in The Age of Stupid.

Wie dacht dat het nu wel duidelijk zou zijn heeft niet gerekend op het Ierse duo Phelim McAleer en Ann McElhinney. In hun film Not Evil, Just Wrong, gemaakt volgens hetzelfde recept als bovengenoemde waarschuwingen, voeren zij een stoet deskundigen op die ons precies de tegenovergestelde boodschap brengen. Het komt er kort samengevat op neer dat het hele opwarmingsverhaal niets anders is dan hysterie en bangmakerij, wat onder andere tot gevolg zal hebben dat hardwerkende (Amerikaanse) burgers hun baan verliezen omdat we van Al Gore niet meer onbekommerd brandstoffen mogen verstoken. Om nog eens extra te onderstrepen dat die hele milieubeweging niet deugt wordt ook het verbod op het bestrijdingsmiddel DDT als een grote misleiding ‘ontmaskerd’. Miljoenen mensen sterven nu aan malaria omdat we zonodig een paar leuke zangvogels wilden redden. Het ruikt naar onzin, maar wie gaat eraan beginnen om het allemaal te weerleggen? Je wordt al moe al je er aan denkt.

Hollywood wil onze film niet vertonen, klagen de makers in een van hun e-mails die ze met grote regelmaat rondsturen. Daarom hebben ze nu voor hun film, die perfect aansluit bij het in Amerika aanzwellende rechtse koor dat het Obama zo moeilijk mogelijk probeert te maken, een grass roots-premiere georganiseerd. In de afgelopen weken hebben ze hun aanhang opgeroepen voor $ 19,95 de dvd aan te schaffen, die vanavond in de speler te stoppen om dan op het afgesproken tijdstip allemaal tegelijk op play te drukken. De echte wereldpremiere van deze curiositeit vond overigens vorig jaar al plaats op het Amsterdamse documentairefestival IDFA.

Welke lering valt er uit dit alles te trekken? In ieder geval dat de onthullende documentaire en pure propaganda moeilijker uit elkaar te houden zijn dan we zouden willen.

Print Friendly

Post to Twitter

Over Leo Bankersen
Leo Bankersen schrijft over film sinds Chinatown en Night of the Living Dead. Recenseerde als freelance filmjournalist lange tijd voor de GPD. Is nu, onder andere, een van de vaste bijdragers aan De Filmkrant. Voor de International Film Guide houdt hij de Nederlandse stand van zaken bij. Breekt graag een lans voor kinderfilms, documentaires en films uit niet-westerse landen. Andere specialiteiten: digitale zaken en filmeducatie.