Wie in navolging van haar leermeester Karel van het Reve het onovertroffen meesterwerk Berichten uit Kolyma van Sjalamov eert met een prachtige vertaling, verdient alleen al om die verdienste en de uitspraak “beter dan Solzjenitsyn” de Martinus Nijhoff Prijs voor haar omvangrijke oeuvre. Marja Wiebes vertaalde onder meer Achmatova, Tsvetajeva, Oorlog en vrede, de Kersentuin, verzamelde verhalen van Boenin en de dagboeken van Nijinskij; daar moet een erudiete persoonlijkheid achter schuilgaan. “Vertalen wat er staat“; dat krijgen wij ook te zien in het mooie filmportret van Marja Wiebes, die bescheiden blij is met haar buurtje in Leiden omdat ook de slavisten Yolanda Bloemen en Margriet Berg er wonen. Vertalen doet ze dus liever niet alleen en van alleen vertalen kun je ook niet leven. Je voelt in de zaal, de 1600 pagina’s van Tolstoj indachtig, het ontzag voor deze vrouw stijgen.
Alhoewel bij aanvang fijntjes werd opgemerkt dat het Prins Bernhard Cultuurfonds dit jaar door terughoudende beleggingsbeleid 1 miljoen euro meer te besteden heeft dan vorig jaar (en dat met 3,2% beleggingsverlies) werd de 1 uur durende uitreiking toch een dienend eerbetoon aan Maja Wiebes, Gary Schwartz. (geesteswetenschappen), Joop Schaminée (natuurbehoud) en Paul Koek (theater). Niet in het minst dankzij ontvangst in Het Muziekgebouw en de mooie filmportretten van schrijver, componist/theatermaker Stijn van der Loo.
In een prachtig dankwoord kreeg Paul Koek uiteindelijk met zijn potplantmachine als drumstel de lachers op zijn hand. Want niet alleen bij muziektheater geldt dat 1 min 1 twee is; want de winst zit ‘m erin dat je iets durft weg te laten.
De actuele liedjes Oesters, Maandagochtend, en Suße Wendy van SingSong kunt hier bekijken en hoor en zie in het fragment hieronder dat Musique Concrète in handen van de Veenfabriek meer dan 50 jaar na Paul Schaeffer nog steeds dadaïstisch inspireert. Dit alles is op de vimeogroep van het cultureel persbureau te zien.
__________________________________________
Mijn verzen, die ik jong al heb geschreven,
Voordat ik wist een dichteres te zijn,
Als vuurwerk spattend, vonkend en vol leven,
Bruisend als een fontein,
En die als kleine duivels binnendrongen
In ‘t rijk dat vol van droom en wierook was,
Mijn verzen, die de dood, de jeugd bezongen,
- En niemand die ze las! -
Die op bestofte winkelplanken kwijnen
(Waar niemand ze een blik ooit waardig keurt!),
Mijn verzen komen, zoals goede wijnen,
Nog wel eens aan de beurt.
(Vert. Marja Wiebes en Margriet Berg
Bron: http://www.muurgedichten.nl/tsvetajeva.html)
Over Redactie
