Het leven, dat zijn de anderen. Toch is ons dat nooit onthuld. In volmaakte onwetendheid leven we naast elkaar voort. Dat is de strekking van het gedicht van Yoshino Hiroshi waarmee de Japanse cineast Kore-eda Hirokazu halverwege zijn nieuwste film Air Doll de betekenis van dit melancholieke sprookje samenvat. … [Lees Meer...]
IFFR 2010 – De beroemde gemeenschapszin in Japan is allang kapot, aldus filmmaker Kore-eda Hirokazu
Legendarisch toptheater door combi van authentieke amateurs en perfecte profs in Branden van Ro Theater
Door Wijbrand Schaap We leven in klassieke tijden, al kun je dat aan het werk van onze dichters en schrijvers niet direct merken en is er in onze theaters niet veel van te zien. Terwijl wij ons bezighouden met bescheiden interieurstukken over decadentie en kredietcrisis worden elders meesterwerken geschapen. Zeven jaar geleden alweer schreef de Libanese Canadees Wajdi Mouawad met het stuk 'Branden' een tekst die zich kan meten met de grootste teksten uit de geschiedenis. Nu pas grijpt Alize Zandwijk … [Lees Meer...]
IFFR 2010: Wat is spannender, een irritante of een degelijke Tiger?
Door Leo Bankersen. Dat worden nog lastige afwegingen die de Tiger-jury op het Rotterdams filmfestival moet gaan maken. Om maar eens iets irritants bij de kop te pakken: Let Each One Go Where He May (te zien vanaf zondag) van experimenteel filmmaker Ben Russell bestaat uit dertien shots van ieder tien minuten, en in die shots gebeurt feitelijk zo weinig dat onrustig geschuifel in de zaal onvermijdelijk lijkt. Als een van de hoofdpersonen van A naar B wandelt, loopt de camera gewoon tien minuten … [Lees Meer...]
Vermeer volgens Gienke Deuten: Het meisje met de thermoskan
Door Robbert van Heuven Met een witte onderbroek op je hoofd, een blauwe kledingzak als jurk en een koperkleurige thermoskan in je handen, ben je precies het melkmeisje van Vermeer. Maxima mag dan wel beweren dat DE Nederlander niet bestaat – en daar ook deels gelijk in hebben – toch zitten er een hoop beelden in ons Nederlandse collectieve geheugen gekerfd. Een acteur met een das om hoeft zich maar met een glijdende beweging van links naar rechts te verplaatsen, of we zien hem schaatsend … [Lees Meer...]
IFFR 2010 – Intermenselijke verhoudingen in kaart gebracht. Zwart cynisme in Boedapest, ontroerend optimisme in Tokio
Is de westerse mens kil, cynisch en egocentrisch? Gloort er hoop Azie? Je zou het bijna denken als je op het Rotterdams festival het grimmige I Am Not Your Friend en het speels-laconieke Lost Paradise in Tokyo naast elkaar zet. … [Lees Meer...]
Rotterdam opent met Koreaans noodlotsdrama Paju
Het International Film Festival Rotterdam (27 januari - 7 februari) opent vanavond met Paju, een Koreaans noodlotsdrama vol tegenstrijdige gevoelens dat vorig jaar op het festival van Pusan al veel lof kreeg toegezwaaid. Daar won deze tweede film van Park Chan-ok de Netpac Award, een van de belangrijkste Aziatische filmprijzen. Paju … [Lees Meer...]
We stuurden twee getuigen naar Toneelgroep Amsterdams Rashomon-effect en zij constateerden kolder en beginnersfouten
De voorstelling Het Rashomon-effect ging 24 januari 2010 in première. Omdat het gaat over onbetrouwbaarheid van getuigenissen hebben we er voor alle zekerheid twee getuigen heen gestuurd. Oordeelt u nu zelf. … [Lees Meer...]
Kate McGarrigle (1946-2010): moeder, zuster, zangeres
Door Jacob Haagsma Kate McGarrigle is overleden. Zij leed aan sarcoma, een zeldzame vorm van kanker die zich manifesteert in bot of spierweefsel. Ze werd 63 jaar. En waarom hadden wij Kate McGarrigle moeten kennen? Daar zijn verschillende redenen voor te bedenken. Neem nou haar huwelijk met de Amerikaanse singer-songwriter Loudon Wainwright III. Daarmee was ze de moeder van zijn kinderen: Rufus en Martha Wainwright. Beiden waren de laatste jaren erg succesvol als eigenzinnige singer-songwriters, … [Lees Meer...]
Uitersten winnen Golden Globes
Zou de Hollywood Foreign Press Association, de club die de Golden Globes presenteert, zichzelf in tweeën hebben gesplitst? Grotere tegenstelling tussen de bekroning van de strenge fabel in zwart-wit over opkomend fascisme Das Weisse Band (beste niet-Engelstalige film) en het sciencefictionspektakel in 3D Avatar (beste film en regie) was nauwelijks denkbaar. Want je moet jezelf toch echt in een fanboy hebben veranderd om vol te houden dat Avatar, hoe indrukwekkend in bepaalde opzichten ook, … [Lees Meer...]
Phi Nguyen fascineert met supersimpele solovoorstelling
Door Margriet Prinssen Eenvoudiger kan bijna niet. Een jonge man in monnikskleding en een cirkel van wit krijt op een houten speelvloer. Als achterdoek een projectiescherm waarop woorden en een enkel filmpje worden geprojecteerd. Dat zijn alle ingrediënten voor de voorstelling TO Phi OR NOT TO Phi, van de talentvolle jonge acteur Phi Nguyen. In vijftig korte, soms ultrakorte fragmenten toont hij een groot aantal verschillende rollen. Telkens wanneer een scène begint of ophoudt, knikt hij even. … [Lees Meer...]
Spoken onder het bed
Spike Jonze heeft Where the Wild Things Are, een prentenboek voor kinderen, verfilmd als een beklemmende fabel over de kindertijd. Dat is dus niet hetzelfde als een kinderfilm een ogenschijnlijk subtiel verschil dat gemakkelijk verwarring veroorzaakt, zoals enige tijd geleden bleek toen het Cinekid festival werd geopend met C'est pas moi, je le jure!, waarin een 10-jarige jongen een drietal zelfmoordpogingen onderneemt. … [Lees Meer...]
Voor wie nuance zoekt: twee recensenten, twee meningen over Nature or Nurture
Dubbelrecensie Nature or Nurture van Alexandra Broeder Margriet Prinsen: Alexandra Broeder gunt ons met Nature or Nurture een blik in de lachspiegel. Zijn het de genen of is het de omgeving die bepalen wat wij worden? Is het onze aanleg -en kunnen wij er dus niet zoveel aan doen- of de opvoeding die de grootste invloed heeft? ... Robbert van Heuven: Publiek komt te gemakkelijk weg uit Broeders ongevaarlijke schaduwwereld. Tussen servet en tafellaken. Mee willen doen met de volwassenen, … [Lees Meer...]
Carine Crutzen’s regiedebuut Truckstop blijft hangen in goede bedoelingen
Door Robbert van Heuven Katalijne droomt. Over Remco. Remco die haar mee gaat nemen in zijn splinternieuwe truck. Nou ja, tweedehands, maar voor Remco nieuw. Een truck in alle kleuren van de regenboog, net als de lamp uit Japan die hij haar kado gegeven heeft. Moeder, de uitbaatster van een ouderwetse truckstop, wil er niets van weten. Niet alleen omdat ze Katalijne nodig heeft in de truckstop. Maar ook omdat ze haar dochter niet wil loslaten. Die is tenslotte nog maar achttien … [Lees Meer...]
Maan blijft zoek in mooi, maar onbevredigend jeugddansstuk Maanschaduw van David Middendorp
door Maarten Baanders Rijk zijn of arm zijn is een oerthema dat wortelt in het diepst van de menselijke ziel. Iedereen is ermee bezig, vanaf zijn jeugd. Van cadeaus krijg je nooit genoeg. Soms denk je wel eens dat ‘alles hebben wat je hart begeert net zo vanzelfsprekend is als het hebben van een schaduw.' Maar stel dat je opeens merkt dat je geen schaduw hebt. Praktisch gezien is er niets aan de hand. Je komt prima door het leven zonder schaduw. Maar op de een of andere manier voelt het ook … [Lees Meer...]
Opera om te lachen in Doodleuk: humor overbrugt de afstand tot de barok
Door Ellen Segeren Humor in de opera is zo oud als de weg naar Rome. Maar een operavoorstelling maken die muzikaal geslaagd is en ook nog komisch, dat valt nog niet mee. Marc Pantus doet het al jaren in komische intermezzo’s met zijn gezelschap I Piccoli Holandesi. In de voorstelling Doodleuk combineert hij zo’n intermezzo comico met een gewaagder concept. … [Lees Meer...]



