Recenseren of niet. In de nacht discussiëren over de waarde van recensies

Wij van cultuurpers denken genuanceerd over recenseren. Ooit toen er alleen nog maar kranten waren, waren recensies redelijk unieke stukjes tekst van mensen die door de krant waren aangewezen om De Mening te verkondigen aan de zoveelhonderdduizend lezers. Inmiddels zijn die zoveelhonderdduizend lezers zelf krant geworden, en zijn er ook ongeveer zoveel recensenten bij gekomen…. [Lees Meer...]

Soul Seek van Studio Minailo is de eerste internetopera ter wereld. Met een knipoog naar Mulholland Drive.

“Voor mij is opera véél meer dan alleen muziek,” zegt de Israëlische regisseur Sjaron Minailo. “Het klinkt misschien een beetje hoogdravend, maar mijn internetopera past helemaal in de traditie van Richard Wagner. Soul Seek is echt een multimediaal gesamtkunstwerk, waarin mode, webdesign en digitale media, spel, cinema, theater, dans en experimentele muziek tot één geheel… [Lees Meer...]

Nog 8,5 miljoen nodig om Cultuurkaart op oude niveau terug te krijgen

De cultuurkaart is gered. Dat is prachtig nieuws, zo kort na de keiharde klap in het gezicht van de schoolgaande jongeren van Nederland die het nu demissionaire kabinet in 2011 uitdeelde. Op oneigenlijke gronden, zoals de Algemene Rekenkamer aantoonde, schrapten de onderhandelaars van PVV, CDA en VVD al tijdens de formatie deze mogelijkheid voor scholieren… [Lees Meer...]

De buurt gaat de straat op: Vrede van Utrecht brengt vijf ‘community arts’-projecten

 Jongeren uit Guatemala, nachtegalen uit Noord Ierland en theatermakers uit de binnenlanden van Peru. Zomaar een greep van de gasten op het Community Arts Festival dat in juni 2013 in Utrecht wordt gehouden. Muziek, film en theater met gewone mensen achter en voor de schermen, begeleid door professionele kunstenaars. Wat ze verder gemeen hebben? Ze… [Lees Meer...]

De contouren van de kaalslag worden helder. Halbe Zijlstra heeft geschiedenis geschreven.

Na de presentatie van de Rotterdamse en Haagse kunstadviezen, en een paar dagen tot weken voor de harde oordelen van de Raad voor Cultuur, en een paar maanden voor de vernietigende rapporten van het Fonds Podiumkunsten, begint duidelijk te worden hoe ingrijpend de Nederlandse cultuursector geraakt wordt door de bezuinigingen van het kabinet Rutte. Halbe… [Lees Meer...]

Toneelstuk ‘God van de Slachting’ is in Nederland maar op een paar plekken te zien. Onbegrijpelijk.

‘A funny tragedy’ kiest Yasmina Reza als ondertitel voor haar stuk God van de slachting (2006). Een tragedie is misschien een groot woord, maar ‘funny’ is het onlangs ook door Polanski verfilmde toneelstuk (Carnage) zeker wel. Uiterst vermakelijk is vooral het verbale vuurwerk waardoor een aanvankelijk onschuldig lijkend gesprek tussen volwassenen steeds explosiever wordt. Het… [Lees Meer...]

‘Meer plek voor bewezen talent’: demissionaire ministers geven inzicht in internationaal cultuurbeleid

Historisch materiaal, zullen we het maar noemen. De brief van Halbe Zijlstra, demissionair staatssecretaris van Cultuur, en Uri Rosenthal, de al even demissionaire minister van Buitenlandse Zaken over het internationale cultuurbeleid van populistisch Nederland. Zo kil en zakelijk als het gevallen kabinet Rutte omging met cultuur, zo is ook de formulering van het cultuurbeleid in… [Lees Meer...]

Het Cultureel Persbureau gaat tien dagen vol er tegenaan met De Dodo op Springdance

 Het mag dan crisis zijn en de culturele wind mag ook nog eens uit de verkeerde rechterhoek waaien, dat weerhoudt De Dodo niet van vliegen. De festivaldagkrant die we twee jaar geleden als nieuw commercieel product lanceerden staat klaar voor opnieuw 10 dagen Springdance. We gaan veel voorstellingen bespreken, en nog meer vergelijken. En we… [Lees Meer...]

EYE aan het IJ – een ruimteschip met allure

Vanavond mag de koningin het nieuwe onderkomen van het EYE Film Instituut Nederland officieel openen, gisteravond deed directeur Sandra den Hamer het op een openingsfeest voor relaties alvast zelf. Ze sprak daarbij van een historisch moment voor de filmcultuur in Nederland. Het gebouw, gemakshalve aangeduid als ‘het nieuwe filmmuseum’, doet van een afstand gezien nog… [Lees Meer...]

Te vol of niet te vol: kwaliteitskrant straft publieksvriendelijk theater-met-subsidie af. Tijd voor debat.

Hein Janssen (Volkskrant) schreef naar aanleiding van een paar voorstellingen met BN’ers in het gesubsidieerde circuit een column waarin hij stelde dat subsidie daar niet voor bedoeld was. De belangenvereniging voor acteurs vond dat reden genoeg voor een debat. We maakten er een filmpje bij.   We hebben dat opgemaakt in storify, een mogelijkheid om… [Lees Meer...]

 

Sarcasme Randy Newman wappert met de tijdgeest mee

Door Jacob Haagsma

GRONINGEN – Wat bomt Randy Newman het natuurschoon, of de liefde van Jezus. Geld, dat is je ware. Dat is goed voor een half pond cocaïne, een negentienjarig snolletje, een luxe limousine. ,,Now that may not be love, but it’s all right”, zingt hij dan. Om dit ‘It’s money that I love’ af te kondigen met de dijenkletser: ,,Ik begin een concert graag met iets spiritueels.”

Veel geestiger dan Randy Newman krijg je ze niet in het poplandschap. Zijn praatjes tussendoor zijn vaak grappiger dan het oeuvre van de gemiddelde Nederlandse cabaretier, maar zijn liedjes mogen er wat dat betreft ook wezen. Zijn grootste hit ‘Short people’ is een mooi voorbeeld van hoe hij botte vooroordelen te kijk zet.

Zelfspot is zijn beste eigenchap. Neem nou ‘I’m dead (but I don’t know it)’, over hemzelf (66) en zijn generatiegenoten in de pop die maar niet het veld willen ruimen. De grap is dat hij zich uitgerekend door het participerende publiek luidkeels passé laat verklaren: ,,You’re dead!”

Dat vindt het publiek (onder wie de voormalige Groninger burgemeester Jacques Wallage, die uit de verte wel iets van de ster heeft) natuurlijk helemaal niet. Randy Newman is de laatste laren niet scheutig met platen, maar zijn regelmatige tournees, die hem ook al twee keer naar Leeuwarden brachten, zijn steevast uitverkocht.

Het is een formaat waarmee hij nog jaren vooruit kan: Newman, zijn vleugel, zijn liedjes en zijn grappen. In die kale opzet blijven die liedjes, vrij van al te gladstrijkerige orkestraties, uitstekend overeind. Ook ‘Mama told me not to come’, hier bekender in de bombastische hit-uitvoering van Three Dog Night.

Liedjes uit de film ‘Toy story’, liedjes over zijn kroost, een liefdesliedje voor zijn eerste echtgenote ,,geschreven toen ik getrouwd was met mijn tweede vrouw”: Randy Newman zingt ze met moeiteloze flair. En het draait heus niet de hele tijd om de gulle lach, want de teerste werkjes zijn misschien nog wel het mooist.

Dat hij de hoger gelegen noten nauwelijks haalt (,,bij ‘Toy story’ kwam er een stuntman aan te pas”), dat hij welbeschouwd een kraaienstem heeft en dat de routine er gaandeweg aardig inkruipt: het stoort nauwelijks. Randy Newman is Randy Newman, een persoonlijkheid die boven zijn liedjes uitstijgt. Ook al moet zelfs zijn sarcasme wel eens meewapperen met de tijdgeest. In het origineel van ‘It’s money that I love’ uit 1979 was de dame nog maar zestien.

Plaats: De Oosterpoort, Groningen. Gebeurtenis: concert van de Amerikaanse singer-songwriter Randy Newman. Belangstelling: 1150 personen (uitverkocht).

Deze recensie verscheen eerder in de Leeuwarder Courant

Enhanced by Zemanta

Reacties

reacties

Powered by Facebook Comments

Over Jacob Haagsma

Laat een reactie achter

*

More in ACHTERGRONDEN, Uitgelicht (1 of 348 articles)
Soul Seek