Verkoop ebooks levert uitgevers kennis op die ze liever niet hebben

Het viel ons al op in de dagelijkse twitterstroom: als het gaat om boekrecensies op twitter overheersen de ‘lage’ genres (althans volgens kenners) de hitlijsten: fantasy, dagboeken van ziektelijders, ‘streekwerk’, howto’s en erotica. Geen nieuws, zult u wellicht zeggen, maar er is meer aan de hand. Dankzij de komst van de e-reader krijgen uitgeverijen (in… [Lees Meer...]

Print Friendly

Wat is er precies aan de hand bij Stage Entertainment?

Vorige maand werd bekend dat Erwin van Lambaart, ooit door Joop van den Ende bij zijn bedrijf Stage Entertainment binnengehaald als troonopvolger, vertrekt als CCO ‘om meer tijd te besteden aan zijn gezin’. Vorige week verscheen een persbericht waarin het concern meldde een zogenaamde clubdeal van 75 miljoen euro te hebben gesloten met ABN-AMRO en… [Lees Meer...]

Print Friendly

Het ministerie van OC en W weet wat er speelt. Of niet?

We hebben het getwitterd, maar dat levert niet zoveel op. Daarom ook maar even hier laten zien. Dat ze bij de overheid heel goed om kunnen gaan met de scociale media.  Want de sociale media, dat is een soort email voor gevorderden. Dus doe je hetzelfde als met email vroeger: veel berichten de wereld in… [Lees Meer...]

Print Friendly

Feitenvrije dagbladjournalistiek stort zich op het herstelvermogen van de kunstsector.

    Volgens de Volkskrant was Rick van der Ploeg in het begin van de jaren negentig staatssecretaris van cultuur (in werkelijkheid was hij dat aan het eind van die jaren), en in Het Parool beweert columnist Gerard Mulder dat het feit dat hij ‘gelukkig niets van kunstsubsidies afweet’ hem niet af hoeft te houden… [Lees Meer...]

Print Friendly

IFFR 2012: Rauw en gevoelig Servisch debuut tweemaal bekroond

Lachend laat ze zich door een jongen met zijn mobiele telefoon filmen en ze kronkelt zich daarbij vrolijk in wulpse bochten. Maar als hij haar borsten echt wil zien schrikt ze. Toch zal ze later nog veel, heel veel verder gaan en ze krijgt er onthutsend weinig voor terug. Jasna, de opstandige hoofdpersoon uit Klip… [Lees Meer...]

Print Friendly

Top of flop: publiek kiest repertoire eerste toneelgezelschap van Nederland

We kregen weer eens een persbericht, en vroegen ons af: top of flop? Hoe rijmt eigenzinnig kunstenaarschap met een door het publiek bepaalde repertoirekeuze? Enne: krijgen al die mensen die kozen voor het winnende stuk dan ook een vrij- of tenminste kortingkaartje voor de voorstelling van hun keuze? Enne: wie controleert de uitslag, want er… [Lees Meer...]

Print Friendly

IFFR 2012 – Ontnuchterend verslag uit Egypte hit bij festivalpubliek

Dat Martin Scorsese’s betoverende Hugo op het Rotterdams festival  een tijdje nummer 1 stond in de publiekswaardering is niet zo vreemd. Wel verrassend is de film die gisteren als nummer twee opdook en nu Hugo van de eerste plaats heeft verdreven: de documentaire Back to the Square waarin filmmaker Petr Lom kijkt hoe het er… [Lees Meer...]

Print Friendly

De baai van Nice van Joeri Vos roept vooral veel vragen op

Pas na een tijd wordt duidelijk waar De baai van Nice zich afspeelt. Niet in een moderne westerse galerie waar de ruimte aan doet denken, maar in het communistische Leningrad van midden jaren vijftig. Muurbedekkende reproducties van barokke engelen en decadente naakten, een lichte vloer en een enkel summier bankje wekken de indruk van een postmodern… [Lees Meer...]

Print Friendly

Op een gegeven moment weten we het wel met Breaking the News van Orkater

Meteen wordt het publiek ingezet als het klapvee van een live op te nemen aflevering van het televisieprogramma Nieuws van de dag: ‘Kunt u misschien een iets actievere rol spelen?’, vraagt de knappe stagiaire streng. Bedrijvig rent zij heen en weer met borden waarop APPLAUS staat; aan de ene kant wordt de presentator (Geert Lageveen)… [Lees Meer...]

Print Friendly

IFFR 2012 – Een klein mirakel in 3D

Gisteravond waren de Rotterdamse festivalbezoekers in zaal 4 van Pathé getuige van een klein wonder. Enkele filmfragmenten uit 1906 van de legendarische Georges Méliès werden nu voor het eerst vertoond in stereoscopisch 3D. Zodat je je als het ware zelf aanwezig kon wanen op de set van deze Franse pionier die als eerste begrepen had… [Lees Meer...]

Print Friendly
 

Sarcasme Randy Newman wappert met de tijdgeest mee

Post to Twitter

Door Jacob Haagsma

GRONINGEN – Wat bomt Randy Newman het natuurschoon, of de liefde van Jezus. Geld, dat is je ware. Dat is goed voor een half pond cocaïne, een negentienjarig snolletje, een luxe limousine. ,,Now that may not be love, but it’s all right”, zingt hij dan. Om dit ‘It’s money that I love’ af te kondigen met de dijenkletser: ,,Ik begin een concert graag met iets spiritueels.”

Veel geestiger dan Randy Newman krijg je ze niet in het poplandschap. Zijn praatjes tussendoor zijn vaak grappiger dan het oeuvre van de gemiddelde Nederlandse cabaretier, maar zijn liedjes mogen er wat dat betreft ook wezen. Zijn grootste hit ‘Short people’ is een mooi voorbeeld van hoe hij botte vooroordelen te kijk zet.

Zelfspot is zijn beste eigenchap. Neem nou ‘I’m dead (but I don’t know it)’, over hemzelf (66) en zijn generatiegenoten in de pop die maar niet het veld willen ruimen. De grap is dat hij zich uitgerekend door het participerende publiek luidkeels passé laat verklaren: ,,You’re dead!”

Dat vindt het publiek (onder wie de voormalige Groninger burgemeester Jacques Wallage, die uit de verte wel iets van de ster heeft) natuurlijk helemaal niet. Randy Newman is de laatste laren niet scheutig met platen, maar zijn regelmatige tournees, die hem ook al twee keer naar Leeuwarden brachten, zijn steevast uitverkocht.

Het is een formaat waarmee hij nog jaren vooruit kan: Newman, zijn vleugel, zijn liedjes en zijn grappen. In die kale opzet blijven die liedjes, vrij van al te gladstrijkerige orkestraties, uitstekend overeind. Ook ‘Mama told me not to come’, hier bekender in de bombastische hit-uitvoering van Three Dog Night.

Liedjes uit de film ‘Toy story’, liedjes over zijn kroost, een liefdesliedje voor zijn eerste echtgenote ,,geschreven toen ik getrouwd was met mijn tweede vrouw”: Randy Newman zingt ze met moeiteloze flair. En het draait heus niet de hele tijd om de gulle lach, want de teerste werkjes zijn misschien nog wel het mooist.

Dat hij de hoger gelegen noten nauwelijks haalt (,,bij ‘Toy story’ kwam er een stuntman aan te pas”), dat hij welbeschouwd een kraaienstem heeft en dat de routine er gaandeweg aardig inkruipt: het stoort nauwelijks. Randy Newman is Randy Newman, een persoonlijkheid die boven zijn liedjes uitstijgt. Ook al moet zelfs zijn sarcasme wel eens meewapperen met de tijdgeest. In het origineel van ‘It’s money that I love’ uit 1979 was de dame nog maar zestien.

Plaats: De Oosterpoort, Groningen. Gebeurtenis: concert van de Amerikaanse singer-songwriter Randy Newman. Belangstelling: 1150 personen (uitverkocht).

Deze recensie verscheen eerder in de Leeuwarder Courant

Enhanced by Zemanta
Print Friendly

Post to Twitter

Over Jacob Haagsma