Recenseren of niet. In de nacht discussiëren over de waarde van recensies

Wij van cultuurpers denken genuanceerd over recenseren. Ooit toen er alleen nog maar kranten waren, waren recensies redelijk unieke stukjes tekst van mensen die door de krant waren aangewezen om De Mening te verkondigen aan de zoveelhonderdduizend lezers. Inmiddels zijn die zoveelhonderdduizend lezers zelf krant geworden, en zijn er ook ongeveer zoveel recensenten bij gekomen…. [Lees Meer...]

Soul Seek van Studio Minailo is de eerste internetopera ter wereld. Met een knipoog naar Mulholland Drive.

“Voor mij is opera véél meer dan alleen muziek,” zegt de Israëlische regisseur Sjaron Minailo. “Het klinkt misschien een beetje hoogdravend, maar mijn internetopera past helemaal in de traditie van Richard Wagner. Soul Seek is echt een multimediaal gesamtkunstwerk, waarin mode, webdesign en digitale media, spel, cinema, theater, dans en experimentele muziek tot één geheel… [Lees Meer...]

Nog 8,5 miljoen nodig om Cultuurkaart op oude niveau terug te krijgen

De cultuurkaart is gered. Dat is prachtig nieuws, zo kort na de keiharde klap in het gezicht van de schoolgaande jongeren van Nederland die het nu demissionaire kabinet in 2011 uitdeelde. Op oneigenlijke gronden, zoals de Algemene Rekenkamer aantoonde, schrapten de onderhandelaars van PVV, CDA en VVD al tijdens de formatie deze mogelijkheid voor scholieren… [Lees Meer...]

De buurt gaat de straat op: Vrede van Utrecht brengt vijf ‘community arts’-projecten

 Jongeren uit Guatemala, nachtegalen uit Noord Ierland en theatermakers uit de binnenlanden van Peru. Zomaar een greep van de gasten op het Community Arts Festival dat in juni 2013 in Utrecht wordt gehouden. Muziek, film en theater met gewone mensen achter en voor de schermen, begeleid door professionele kunstenaars. Wat ze verder gemeen hebben? Ze… [Lees Meer...]

De contouren van de kaalslag worden helder. Halbe Zijlstra heeft geschiedenis geschreven.

Na de presentatie van de Rotterdamse en Haagse kunstadviezen, en een paar dagen tot weken voor de harde oordelen van de Raad voor Cultuur, en een paar maanden voor de vernietigende rapporten van het Fonds Podiumkunsten, begint duidelijk te worden hoe ingrijpend de Nederlandse cultuursector geraakt wordt door de bezuinigingen van het kabinet Rutte. Halbe… [Lees Meer...]

Toneelstuk ‘God van de Slachting’ is in Nederland maar op een paar plekken te zien. Onbegrijpelijk.

‘A funny tragedy’ kiest Yasmina Reza als ondertitel voor haar stuk God van de slachting (2006). Een tragedie is misschien een groot woord, maar ‘funny’ is het onlangs ook door Polanski verfilmde toneelstuk (Carnage) zeker wel. Uiterst vermakelijk is vooral het verbale vuurwerk waardoor een aanvankelijk onschuldig lijkend gesprek tussen volwassenen steeds explosiever wordt. Het… [Lees Meer...]

‘Meer plek voor bewezen talent’: demissionaire ministers geven inzicht in internationaal cultuurbeleid

Historisch materiaal, zullen we het maar noemen. De brief van Halbe Zijlstra, demissionair staatssecretaris van Cultuur, en Uri Rosenthal, de al even demissionaire minister van Buitenlandse Zaken over het internationale cultuurbeleid van populistisch Nederland. Zo kil en zakelijk als het gevallen kabinet Rutte omging met cultuur, zo is ook de formulering van het cultuurbeleid in… [Lees Meer...]

Het Cultureel Persbureau gaat tien dagen vol er tegenaan met De Dodo op Springdance

 Het mag dan crisis zijn en de culturele wind mag ook nog eens uit de verkeerde rechterhoek waaien, dat weerhoudt De Dodo niet van vliegen. De festivaldagkrant die we twee jaar geleden als nieuw commercieel product lanceerden staat klaar voor opnieuw 10 dagen Springdance. We gaan veel voorstellingen bespreken, en nog meer vergelijken. En we… [Lees Meer...]

EYE aan het IJ – een ruimteschip met allure

Vanavond mag de koningin het nieuwe onderkomen van het EYE Film Instituut Nederland officieel openen, gisteravond deed directeur Sandra den Hamer het op een openingsfeest voor relaties alvast zelf. Ze sprak daarbij van een historisch moment voor de filmcultuur in Nederland. Het gebouw, gemakshalve aangeduid als ‘het nieuwe filmmuseum’, doet van een afstand gezien nog… [Lees Meer...]

Te vol of niet te vol: kwaliteitskrant straft publieksvriendelijk theater-met-subsidie af. Tijd voor debat.

Hein Janssen (Volkskrant) schreef naar aanleiding van een paar voorstellingen met BN’ers in het gesubsidieerde circuit een column waarin hij stelde dat subsidie daar niet voor bedoeld was. De belangenvereniging voor acteurs vond dat reden genoeg voor een debat. We maakten er een filmpje bij.   We hebben dat opgemaakt in storify, een mogelijkheid om… [Lees Meer...]

 

Verkoop ebooks levert uitgevers kennis op die ze liever niet hebben

Het viel ons al op in de dagelijkse twitterstroom: als het gaat om boekrecensies op twitter overheersen de ‘lage’ genres (althans volgens kenners) de hitlijsten: fantasy, dagboeken van ziektelijders, ‘streekwerk’, howto’s en erotica. Geen nieuws, zult u wellicht zeggen, maar er is meer aan de hand. Dankzij de komst van de e-reader krijgen uitgeverijen (in Amerika althans) inzicht in wat mensen werkelijk lezen. En dat beeld stemt de voorstanders van culturele verheffing van het volk niet bepaald gerust.

Pril Amerikaans onderzoek van de e-boekenmarkt laat zien dat genres als christenromans, science fiction en paranormalia opvallend populair zijn. Populairder ook dan uit de verkoop van fysieke boeken tot nu toe leek. De redenen ervoor zijn interessant, al blijft het bij speculeren zolang meer harde onderzoeksgegevens nog niet voorhanden zijn.

Wat is het geval?

Mensen die een Kindle kopen, laden het ding eerst vol met een hele berg klassiekers en ‘musthaves’. In Amerika moet je dan denken aan de verzamelde werken van Dickens of Shakespeare. Vaak biedt Amazon zulke bundels klassiekers ook voor bodemprijzen aan, en ze zijn ook nog eens voor een habbekrats bij Google Books te downloaden.

Daarna verandert het koop- en downloadgedrag ingrijpend. Zo ingrijpend zelfs, dat je je kunt afvragen of al die klassiekers wel gelezen worden. De markt van boeken waar uitgevers en critici hun neus voor optrekken lijkt namelijk vele malen groter te zijn dan verwacht. In eigen beheer uitgegeven boeken vinden gretig aftrek en ook het oh-la-la-genre is vele malen populairder dan gedacht.

De reden zou weleens banaal kunnen zijn. Met een ereader in je hand weet niemand wat je werkelijk leest. Kun je een boek met een belangrijk omslag nog weleens op een openbare plek inzetten om aan een partner te komen of indruk te maken op omstanders, de Kindle laat aan de achterkant niet zien wat de inhoud is. Je kunt dus schaamteloos pornografie of vage science fiction lezen, terwijl omstanders je vooralsnog vooral interessant en innovatief vinden.

De e-reader personaliseert het lezen dus zodanig, dat ‘peer pressure’, of sociale druk, een veel kleinere rol speelt bij de keuze van wat je leest, dan tot nu toe. Deze democratisering van het leesgedrag opent totaal nieuwe horizonten voor marketeers en uitgevers.

Het is alleen de vraag of die wereld hen bevalt.

Bron: The Guardian

 

Reacties

reacties

Powered by Facebook Comments

Over Redactie

Reacties

  1. Folco de Jong zegt:

    Is niet ook de vraag welke boeken mensen meer als e-book lezen?
    Ik lees zelf ook de boeken waar ik normaal een goedkope pocket van zou kopen (sf, fantasy ed.) eerder digitaal dan goede literatuur, dat lees ik toch echt liever op papier.

  2. Judith zegt:

    Ik denk dat Folco gelijk heeft. Mooie, goede literatuur, dat wil je in handen hebben.

    Ik weet dat Amazon.com heel veel goedkope e-boeken heeft, vele daarvan zijn in eigen beheer (door de schrijvers zelf) uitgegeven, en dat zijn inderdaad heel vaak romances, erotische verhalen en fantasy. Ik denk dat het (goedkope) aanbod in dit geval bepaald wat er gedownload wordt. De goede boeken zijn duurder dus grijpt men eerder naar het goedkopere (en dus lichtere) genre.

  3. HDJ Vidajo zegt:

    Het kan er ook op wijzen dat mensen de prijs voor een e-book te hoog vinden.

    Ik heb trouwens geen enkele behoefte aan een fysiek boek sinds ik van een scherm lees. Ik vind het gemakkelijk, je blijft niet zitten met een stapel papier die je na afloop op moet bergen of op Bol moet zien te verkopen.

    Overigens begreep ik van een Primera medewerkster dat de Westernschriftjes boordevol schrijffouten gretig aftrek vinden.

Laat een reactie achter

*

More in ACHTERGRONDEN, Uitgelicht (1 of 348 articles)
Soul Seek