Door Wijbrand Schaap
Orkater speelt in september een exclusieve voorstellingsreeks van Shakespeares gruwelstuk Richard III. Over een koning die zich moordend een weg naar de troon heeft gebaand, en die bloederig maar vooral paardloos aan zijn einde komt.
Meesteracteur Gijs Scholten van Aschat keert ermee – na een sabbatical van een jaar - terug op het grote toneel. We interviewden hem bij het begin van de repetities. [Lees Meer...]
Gijs Scholten van Aschat over ‘the man you love to hate’: Richard III
Opera om te lachen in Doodleuk: humor overbrugt de afstand tot de barok
Humor in de opera is zo oud als de weg naar Rome. Maar een operavoorstelling maken die muzikaal geslaagd is en ook nog komisch, dat valt nog niet mee. Marc Pantus doet het al jaren in komische intermezzo’s met zijn gezelschap I Piccoli Holandesi. In de voorstelling Doodleuk combineert hij zo’n intermezzo comico met een gewaagder concept.
De potplantmachine als drummachine van Paul Koek & De Martinus Nijhoff Prijs voor Marja Wiebes
Wie in navolging van haar leermeester Karel van het Reve het onovertroffen meesterwerk Berichten uit Kolyma van Sjalamov eert met een prachtige vertaling, verdient alleen al om die verdienste en de uitspraak “beter dan Solzjenitsyn” de Martinus Nijhoff Prijs voor haar omvangrijke oeuvre. Marja Wiebes vertaalde onder meer Achmatova, Tsvetajeva, Oorlog en vrede, de Kersentuin, verzamelde verhalen van Boenin en de dagboeken van Nijinskij; daar moet een erudiete persoonlijkheid achter schuilgaan. “Vertalen wat er staat“; dat krijgen wij ook te zien in het mooie filmportret van Marja Wiebes, die bescheiden blij is met haar buurtje in Leiden omdat ook de slavisten Yolanda Bloemen en Margriet Berg er wonen. Vertalen doet ze dus liever niet alleen en van alleen vertalen kun je ook niet leven. Je voelt in de zaal, de 1600 pagina’s van Tolstoj indachtig, het ontzag voor deze vrouw stijgen. [Lees Meer...]
Tussen explosies en helicopterlawaai maakt Merlijn Twaalfhoven muziek in de huiskamers van jeruzalem
Hij was ooit de lieveling van de Nederlandse cultuurraden, maar was zo succesvol dat hij volgens de subsidiegevers best op eigen benen kon staan. Merlijn Twaalfhoven, componist van megaproducties in de Amsterdam Arena, doet het nu helemaal zelf. En dus voor het gemak maar in Jeruzalem. De stad die door de Arabische wereld is uitgeroepen tot Culturele Hoofdstad 2009 zag de feestelijkheden afgelast worden doordat Israël de statement niet zag zitten. Nu organiseert Twaalfhoven een serie concerten en vertelvoorstellingen in huiskamers van gewone inwoners van Jeruzalem. In het geheim. Dat wel. We interviewden hem via skype.
Meer info: http://dagboekalquds.blogspot.com/
Triple Aa: driemaal Van der Aa in Amsterdam
Door Ellen Segeren
In krap twee weken tijd staan drie grote werken van componist Michel van der Aa (39) op de drie grote Amsterdamse podia, zonder opzet zo geprogrammeerd. Zo ontstaat er een toevallig minifestival: Triple Aa. Op 28 september wordt er afgetrapt met de opera After Life. Daarna volgen het multimediale Das Buch der Unruhe en de liederencyclus Spaces of Blank. Na Amsterdam reizen de producties af naar Londen, Lyon, Hamburg, Saarbrücken en Porto. Alle reden voor een gesprek met deze veelzijdige componist. [Lees Meer...]
De oudjes van Young @ Heart werden in 12 jaar steeds ijler, tot ze definitief de mist in gingen…
Door Wijbrand Schaap
De ontroerendste bejaardenrevue ter wereld (op de Buena Vista Social Club na) is niet meer. Dit weekend zongen de Amerikaanse senioren van het Young@heart Chorus uit Massachusetts hun zwanenzang in de Rotterdamse Schouwburg, twaalf jaar nadat ze in Rotterdam en Utrecht het verbijsterde kunstpubliek snikkend aan hun voeten hadden gekregen. Of het koor zelf stopt, is overigens nog de vraag, maar de samenwerking met No-theater leider Ray Faudree loopt op zijn eind. [Lees Meer...]
Beiers Staatstheater maakt modieuze puberkitsch van Büchners Woyzeck
Door Wijbrand Schaap
Duitse theatermakers zijn Heel Erg Goed. Duitse acteurs kunnen iedere zaal aan. Hun stemmen dragen ver. Het Duitse theater is ook heel rijk, en daarom vaak heel erg mooi. Duitse theatermensen nemen zichzelf daarom ook bijzonder serieus.
Beieren is Duitsland in het kwadraat. De hoofdstad München bezit bijvoorbeeld een International Airport met JFK-allure. Maar zoals zoveel in deze ophaalbrug voor de poort naar Europa bedriegt de Münchener schijn ook wel eens: het vliegveld bedient slechts een paar lokale vliegmaatschappijen en het Bayerisches Staatsschauspiel München verbergt achter hele grote woorden een schandelijk gebrek aan inhoud. De bewerking van Büchners klassieker Woyzeck, waarmee het Holland Festival het toneelprogramma van de editie 2009 afsluit, blijkt in ieder geval een buitengewoon helder klinkend hol vat te zijn. [Lees Meer...]
Wilson’s ‘Dreigroschenoper’ als toverlantaarn
Het lijkt een merkwaardige combinatie: de Duitse schrijver en theatervernieuwer Bertolt Brecht –voor wie vorm volgt uit inhoud- en de Amerikaanse theatermaker Robert Wilson – die vorm boven alles stelt, maar
Wilson’s Dreigroschenoper, nu vier dagen te zien in Het Muziektheater is een geslaagde overbrugging. [Lees Meer...]
En toen werd al die lelijkheid opeens erg mooi bij Touki Delphine

Door Wijbrand Schaap
Er is veel lelijks in de wereld. Neem bijvoorbeeld het woord ‘muziekinstallatietheater’. Wat moeten we daarbij denken? Theater door een muziekinstallatie? Of is het eigenlijk een kameelwoord, en moeten Muziek, Installatie en Theater met een hoofdletter aan elkaar geschreven worden? Of konden, en dat is pas echt lelijk, de bedenkers van het woord het niet over hun hart verkrijgen om hun creatie een ‘Muziektheater-installatie’ te noemen? Ik opteer, na het zien van ‘In de Lelijkheid’ door Touki Delphine, voor de eerste definitie: op het eind wordt immers een muziekinstallatie van een onbekend huiskamermerk het toneel op gereden om onmiskenbaar onderdeel te gaan vormen van de theatervoorstelling die ‘In de Lelijkheid’ toch in de eerste plaats is. [Lees Meer...]
Veenfabriek misschien naar New York
Het spant er nog even om, maar de kans is groot dat het Leidse muziektheaterhuis De Veenfabriek binnenkort in New York optreedt met de zinsbegoochelende dinnershow-cantate-nieuwemuziekgebeurtenis Orfeo. Het stuk, waarin een hoofdrol is weggelegd voor acteur en zanger Jeroen Willems, was in februari reeds twee keer te zien in Leiden. Wijbrand Schaap schreef er toen het volgende over.





Reacties