Recenseren of niet. In de nacht discussiëren over de waarde van recensies

Wij van cultuurpers denken genuanceerd over recenseren. Ooit toen er alleen nog maar kranten waren, waren recensies redelijk unieke stukjes tekst van mensen die door de krant waren aangewezen om De Mening te verkondigen aan de zoveelhonderdduizend lezers. Inmiddels zijn die zoveelhonderdduizend lezers zelf krant geworden, en zijn er ook ongeveer zoveel recensenten bij gekomen…. [Lees Meer...]

Soul Seek van Studio Minailo is de eerste internetopera ter wereld. Met een knipoog naar Mulholland Drive.

“Voor mij is opera véél meer dan alleen muziek,” zegt de Israëlische regisseur Sjaron Minailo. “Het klinkt misschien een beetje hoogdravend, maar mijn internetopera past helemaal in de traditie van Richard Wagner. Soul Seek is echt een multimediaal gesamtkunstwerk, waarin mode, webdesign en digitale media, spel, cinema, theater, dans en experimentele muziek tot één geheel… [Lees Meer...]

Nog 8,5 miljoen nodig om Cultuurkaart op oude niveau terug te krijgen

De cultuurkaart is gered. Dat is prachtig nieuws, zo kort na de keiharde klap in het gezicht van de schoolgaande jongeren van Nederland die het nu demissionaire kabinet in 2011 uitdeelde. Op oneigenlijke gronden, zoals de Algemene Rekenkamer aantoonde, schrapten de onderhandelaars van PVV, CDA en VVD al tijdens de formatie deze mogelijkheid voor scholieren… [Lees Meer...]

De buurt gaat de straat op: Vrede van Utrecht brengt vijf ‘community arts’-projecten

 Jongeren uit Guatemala, nachtegalen uit Noord Ierland en theatermakers uit de binnenlanden van Peru. Zomaar een greep van de gasten op het Community Arts Festival dat in juni 2013 in Utrecht wordt gehouden. Muziek, film en theater met gewone mensen achter en voor de schermen, begeleid door professionele kunstenaars. Wat ze verder gemeen hebben? Ze… [Lees Meer...]

De contouren van de kaalslag worden helder. Halbe Zijlstra heeft geschiedenis geschreven.

Na de presentatie van de Rotterdamse en Haagse kunstadviezen, en een paar dagen tot weken voor de harde oordelen van de Raad voor Cultuur, en een paar maanden voor de vernietigende rapporten van het Fonds Podiumkunsten, begint duidelijk te worden hoe ingrijpend de Nederlandse cultuursector geraakt wordt door de bezuinigingen van het kabinet Rutte. Halbe… [Lees Meer...]

Toneelstuk ‘God van de Slachting’ is in Nederland maar op een paar plekken te zien. Onbegrijpelijk.

‘A funny tragedy’ kiest Yasmina Reza als ondertitel voor haar stuk God van de slachting (2006). Een tragedie is misschien een groot woord, maar ‘funny’ is het onlangs ook door Polanski verfilmde toneelstuk (Carnage) zeker wel. Uiterst vermakelijk is vooral het verbale vuurwerk waardoor een aanvankelijk onschuldig lijkend gesprek tussen volwassenen steeds explosiever wordt. Het… [Lees Meer...]

‘Meer plek voor bewezen talent’: demissionaire ministers geven inzicht in internationaal cultuurbeleid

Historisch materiaal, zullen we het maar noemen. De brief van Halbe Zijlstra, demissionair staatssecretaris van Cultuur, en Uri Rosenthal, de al even demissionaire minister van Buitenlandse Zaken over het internationale cultuurbeleid van populistisch Nederland. Zo kil en zakelijk als het gevallen kabinet Rutte omging met cultuur, zo is ook de formulering van het cultuurbeleid in… [Lees Meer...]

Het Cultureel Persbureau gaat tien dagen vol er tegenaan met De Dodo op Springdance

 Het mag dan crisis zijn en de culturele wind mag ook nog eens uit de verkeerde rechterhoek waaien, dat weerhoudt De Dodo niet van vliegen. De festivaldagkrant die we twee jaar geleden als nieuw commercieel product lanceerden staat klaar voor opnieuw 10 dagen Springdance. We gaan veel voorstellingen bespreken, en nog meer vergelijken. En we… [Lees Meer...]

EYE aan het IJ – een ruimteschip met allure

Vanavond mag de koningin het nieuwe onderkomen van het EYE Film Instituut Nederland officieel openen, gisteravond deed directeur Sandra den Hamer het op een openingsfeest voor relaties alvast zelf. Ze sprak daarbij van een historisch moment voor de filmcultuur in Nederland. Het gebouw, gemakshalve aangeduid als ‘het nieuwe filmmuseum’, doet van een afstand gezien nog… [Lees Meer...]

Te vol of niet te vol: kwaliteitskrant straft publieksvriendelijk theater-met-subsidie af. Tijd voor debat.

Hein Janssen (Volkskrant) schreef naar aanleiding van een paar voorstellingen met BN’ers in het gesubsidieerde circuit een column waarin hij stelde dat subsidie daar niet voor bedoeld was. De belangenvereniging voor acteurs vond dat reden genoeg voor een debat. We maakten er een filmpje bij.   We hebben dat opgemaakt in storify, een mogelijkheid om… [Lees Meer...]

 

Drie monniken kabbelen een beetje van Radar Love tot Requiem bij Theater Artemis

foto Kurt van der Elst

De teksten van Dewulf kabbelen een beetje, suggereren diepgang door veel te herhalen en als de monniken uiteindelijk gaan praten, zijn hun teksten tamelijk obligaat en voorspelbaar. Gelukkig is er een ijzersterke cast met Bert Luppes, Titus Muizelaar en met Paul Koek als de nog steeds zwijgende maar muzikaal des te meer bijdragende derde. Te midden van de kisten en oude planken ligt een levensgroot Mariabeeld gewikkeld in bubbeltjesplastic, de voeten omsnoerd met brede bruine tape. Een onttakelde … [Lees Meer...]

Toneelstuk ‘God van de Slachting’ is in Nederland maar op een paar plekken te zien. Onbegrijpelijk.

foto Phile Deprez

'A funny tragedy' kiest Yasmina Reza als ondertitel voor haar stuk God van de slachting (2006). Een tragedie is misschien een groot woord, maar 'funny' is het onlangs ook door Polanski verfilmde toneelstuk (Carnage) zeker wel. Uiterst vermakelijk is vooral het verbale vuurwerk waardoor een aanvankelijk onschuldig lijkend gesprek tussen volwassenen steeds explosiever wordt. Het stuk gaat over twee ouderparen die met elkaar in gesprek raken over een incident waarbij de ene zoon de andere twee … [Lees Meer...]

“Eigenlijk zou iedereen zich op z’n zeventiende neer moeten schieten, wat daarna volgt zijn alleen maar teleurstellingen” (Margriet Prinssen over ‘De ziekte die jeugd heet’)

Judith Noyons en Alejandra Theus

De verhouding tussen de aristocratie en het personeel is eigenlijk het enige dat refereert aan een andere tijd. Verder is het bijna angstwekkend modern in de bewerking die regisseur Casper Vandeputte zelf maakte van het oorspronkelijke stuk. [...] Het zijn vooral de vrouwen die domineren, met name Judith Noyons die de manisch depressieve Desiree angstaanjagend goed speelt en de Vlaamse Alejandra Theus die een prachtrol maakt van Marie. Haar verdriet als ze verlaten wordt door haar vriend is even … [Lees Meer...]

De mannen hebben het nakijken in Jakop Ahlboms ingenieuze voorstelling ‘Lebensraum’

foto: Stephan van Hesteren

Dankzij het ingenieuze decor van Douwe Hibma en Jakop Ahlbom vallen we van de ene verrassing in de andere. Alles is multifunctioneel: het bed is een piano en de boekenkast doet ook dienst als ijskast. Met katrollen, tegengewichten en virtuoze acts is het klaarzetten van de ontbijtspullen een mirakel van evenwichtskunst. Is ze echt of toch niet? Als ze binnen wordt gesjouwd, ben je er aanvankelijk zeker van dat het een etalagepop is: zo glazig kijkt ze uit haar ogen, zo moeizaam laat ze haar … [Lees Meer...]

Boiling Frog is een mooi toneelverhaal, heel prettig verteld door erg goede acteurs.

Foto: Sanne Peper

Peter de Graef is niet alleen een prachtig acteur, hij kan ook meeslepend vertellen. Dat talent neemt hij ook mee als schrijver. In Boiling Frog, de voorstelling die nu op tournee is in Nederland, staan er dus zes Peter de Graefs op het toneel, en dat is geen straf. Vooral niet omdat die zes Peter de Graefs ook nog eens Maria Kraakman of Sanne den Hartog zijn. Of Bianca van der Schoot heten. Dan mocht je misschien denken dat het in de bankwereld zo slecht gaat dat ze er zelfs een toneelstuk … [Lees Meer...]

Bambie F 16: Schijnbewegingen en schermutselingen op het wereldtoneel in ijzersterke theatervoorsterlling

foto: ben van Duin

Bambie F16 is fysiek theater waarin nauwelijks gesproken wordt maar waarin de beelden zo krachtig zijn dat je ze niet snel meer vergeet. Het is bijna aan één stuk door heel erg komisch en tegelijkertijd raken de beelden af en toe. Fabelachtig hoe de acteurs met een kleine oogbeweging, een lichte grimas, een nauw verholen glimlach of een minimale beweging het fenomeen machtswellust in beeld brengen. Verbluffende beelden, strak getimed en ijzersterk. Eerst is er alleen maar gekraak en gedempte … [Lees Meer...]

Pierre Bokma is de gedroomde Oom Wanja in voorstelling die niet gemist mag worden

Ben van Duin

"Mooi weer", merkt de knappe, jonge vrouw van de professor op. "Mooi weer om je op te hangen", schampert Oom Wanja. Daarmee is wel zo ongeveer de toon gezet van dit dwarse personage, een man van middelbare leeftijd die na zijn leven grotendeels te hebben opgeofferd voor een ander in een heftige crisis belandt. Pierre Bokma speelt de rol van oom Wanja in deze nieuwe enscenering in regie van Gerardjan Rijnders en hij doet dat weergaloos. Het is onwaarschijnlijk hoe hij vanaf de openingsscène,waarin … [Lees Meer...]

Porno, beweging en politiek zoeken elkaar op tijdens festival Something Raw

Foto: Bart Grietens

Something Raw is al meer dan tien jaar een van de weinige plekken in Nederland, waar de vraag naar artistieke en maatschappelijke urgentie van het lichaam op de bühne wordt uitgezocht, met alle lol en risico van dien. Veel voorstellingen worstelden met de 'impasse van het vertoon': zijn mensen dan louter dingen geworden om naar te kijken? Porno is het ene uiterste, de brave danser van het grote gezelschap (modern, klassiek, het maakt allemaal niets meer uit) vertegenwoordigt het andere uiterste … [Lees Meer...]

Servaes Nelissen heeft met ‘Broekophouder’ een mooi kleinood toegevoegd aan zijn verzameling unieke mansportretten

foto:  Ilja Lammers

"Het gaat vast en zeker niet mijn beste voorstelling worden", waarschuwt Servaes Nelissen het hoopvol gestemde publiek tijdens een korte inleiding. Of hij iets 'rond de voorstelling' kan doen, vragen de theaters tegenwoordig namelijk, een nagesprek of een fijne workshop 'Manipulerend Communiceren'. Dus doet hij nu zelf eerst maar de inleiding. Servaes Nelissen is poppenspeler en acteur. Vorig jaar won hij de Gouden Krekel voor ‘meest indrukwekkende podiumprestatie’ voor zijn rol in Lang zal … [Lees Meer...]

‘Flow my tears’ is een merkwaardige voorstelling met een glansrol voor Marleen Scholten

foto bowie verschuuren

"Het is onze taak om de Indiaan in John Dowland te bevrijden", zegt Kwekwekibiness. Hij vindt dat de 16e eeuwse componist teveel met sentiment in verband wordt gebracht. Hij zou liever wat heroïsch activisme zien, wat opstandige indianengeluiden.
De melancholieke muziek van Dowland vormt het uitgangspunt voor de voorstelling Flow my tears, een coproductie van de Veenfabriek en Wunderbaum, met in de hoofdrollen Jeroen Willems en Marleen Scholten. Het is een curieuze voorstelling geworden, … [Lees Meer...]

Gruwelverhaal van theatervoorstelling Kust overweldigt zijn vertellers

kust

Hoe Roodkapje precies door de boze wolf werd opgegeten, vertelt het sprookje niet. Sprookjesvertellende ouders beperken zich tot het ervoor en het erna. En dat de boze wolf door de jager opengesneden wordt, van Roodkapje bevrijd en met stenen gevuld uiteindelijk in een waterput belandt om te overlijden hoort bij de af te raffelen afsluiting van het happy end. Genoeg gruwels voor de kleintjes. Zolang de werkelijkheid het sprookje maar niet inhaalt. Toneelschrijver Wajdi Mouawad zit met dat probleem. … [Lees Meer...]

De baai van Nice van Joeri Vos roept vooral veel vragen op

foto: Annegien van Doorn

Pas na een tijd wordt duidelijk waar De baai van Nice zich afspeelt. Niet in een moderne westerse galerie waar de ruimte aan doet denken, maar in het communistische Leningrad van midden jaren vijftig. Muurbedekkende reproducties van barokke engelen en decadente naakten, een lichte vloer en een enkel summier bankje wekken de indruk van een postmodern museum. Het zet je als toeschouwer een tijdlang op het verkeerde been, maar misschien is dat de bedoeling van de jonge regisseur Joeri Vos. Hij maakt … [Lees Meer...]

Op een gegeven moment weten we het wel met Breaking the News van Orkater

foto: Ben van Duin

Meteen wordt het publiek ingezet als het klapvee van een live op te nemen aflevering van het televisieprogramma Nieuws van de dag: 'Kunt u misschien een iets actievere rol spelen?', vraagt de knappe stagiaire streng. Bedrijvig rent zij heen en weer met borden waarop APPLAUS staat; aan de ene kant wordt de presentator (Geert Lageveen) gebrieft met wat laatste hijgerige details, aan de andere kant staat de politicus (Leopold Witte) die zo meteen ondervraagd gaat worden en nu door zijn drie adviseurs … [Lees Meer...]

41e International Film Festival Rotterdam opent met verontrustend Frans drama 38 Témoins

Sophie Quinton in 38 Témoins

Vergeleken met eerdere edities zou je de keus van de openingsfilm waarmee het Rotterdams Filmfestival vanavond van start gaat bijna on-Rotterdams willen noemen. Geen wild jong debuut, exotische Aziaat of artistieke dwarsliggerij deze keer. De Franse boekverfilming 38 Témoins, die vanavond in Rotterdam zijn wereldpremière beleeft, is de zevende speelfilm van de Waalse acteur/regisseur Lucas Belvaux en is al aangekocht voor distributie in Nederland, dus een nieuwe ontdekking is het ook niet echt. Dit … [Lees Meer...]

Melk en Bloed: De eetclub van Saskia Noort, maar dan beter geschreven en veel beter gespeeld

foto Bowie Verschuuren

Vluchten naar het platteland is voor veel stadsmensen een droom: weg met de stress, eindelijk rust, eenvoud en schoonheid. Hoe zo'n droom kan omslaan in een regelrechte nachtmerrie, is te zien in Melk en Bloed, het nieuwe stuk van Kees Roorda. Centraal staat het echtpaar Josella en Peter en al in de eerste scène, een zonnig idyllisch ontbijt, worden de eerste scheuren zichtbaar in de ogenschijnlijke plattelandsidylle. Zij praat aan één stuk door over hoe zalig de zomerdag wel niet is en hoe heerlijk … [Lees Meer...]

Miraculeus spel met eeuwenoude technieken spiegelt Stravinky’s muziek in 50.000 liter water en 50 minuten

[Foto’s: Monika Rittershaus]

Thais en Vietnamees poppenspel. Acrobaten, Chinees schimmenspel en Japanse kostuums. Een Chinese dirigente voor een Nederlands orkest, een Canadees regieteam en als hoofdwerk een krap vijftig minuten durende opera van een Russische componist, gebaseerd op een sprookje van een Deense schrijver die zijn inspiratie uit China haalde. Losjes. Dat, en vijftigduizend liter water, zijn de ingrediënten voor De nachtegaal en andere fabels in het Amsterdamse Muziektheater. Een voorstelling waarin niets … [Lees Meer...]

Deze Kersentuin van theatergroep Keesen&Co is nog veel beter dan hij toch al lijkt

De-Kersentuin-KeesenCoLR20

De goede man werd zelf krap 44. Maar op zijn sterfbed schreef hij dus een stuk waar je minstens een eind over de 50 voor moet worden en heel veel moet hebben meegemaakt wil je het als regisseur recht kunnen doen. We hebben het dus over Anton Tsjechov en De Kersentuin. En over Willlibrord Keesen, die in zijn inmiddels derde Tsjechov-regie een graad van perfectie heeft bereikt die een diepe buiging verdient. Ik dacht dat ik Tsjechov al zo'n beetje door had. Ooit, als twintigjarige student, begreep … [Lees Meer...]

Nieuw elan voor eeuwenoude traditie: uitgelezen cast brengt Gijsbrecht met nieuwjaar terug in Amsterdam

Amsterdam, 22-11-2011. Beeld uit de voorstelling "Gijsbrecht van Aemstel" van Joost van den Vondel, bij het Toneel Speelt. Regie Jaap Spijkers met o.a. Carine Crutzen en Mark Rietman.

Het begint al meteen met de beroemde zinsnede 'Het hemelse gerecht heeft zich ten langen leste Erbarremd over mij, en mijn benauwde veste'. Mark Rietman spreekt vanaf een hellend speelvlak en kijkt naar beneden. Hij voelt zich heer en meester: eindelijk is er een eind gekomen aan de langdurige belegering van zijn geliefde Amsterdam. Zo lijkt het tenminste; in werkelijkheid is het een dieptragisch moment, want de vijand staat op het punt om Amsterdam in te nemen en al plunderend en verkrachtend te … [Lees Meer...]

‘Er bestaat geen grotere perversiteit dan het theaterpubliek’: Marlies Heuer ijzersterk in Bernards ‘Am Ziel’

Foto: Annechien van Doorn

Piepklein zijn de vertrekken waar moeder en dochter hun dagen slijten. In de gang hangt een foeilelijke, monsterlijk grote lamp waar de dochter zich letterlijk onderdoor en langs moet wurmen. De keuken wordt gedomineerd door een scheefhangende en vervaagde foto van een besneeuwd landschap, dat de illusie van lucht en licht, ruimte en vrijheid suggereert. Dat alles is ver te zoeken in het leven van de twee vrouwen. Het is dan ook goed voorstelbaar dat zij willen ontsnappen aan de benauwende atmosfeer … [Lees Meer...]

Gijs Scholten van Aschat overrompelend goed in toneelbewerking Coetzee’s ‘In Ongenade’

foto: Jan Verseyveld

Overal in de stad hangt het affiche: een jonge zwarte man die frontaal de camera inkijkt, met achter hem een oudere, blanke man die wegkijkt en de armen van de man voor hem vasthoudt. Van beide mannen is het blote bovenlijf zichtbaar. Een sterk beeld dat meteen een aantal thema's van de voorstelling in beeld brengt: jeugd en verval, blank en zwart, kwetsbaarheid en kracht. In ongenade heet het boek van Nobelprijswinnaar J.M. Coetzee, waarmee hij in1999 de Bookerprijs won. Toneelgroep Amsterdam … [Lees Meer...]

Wendell Jaspers fenomenaal in onontkoombare en keelsnoerende ‘Freule Julie’ van Thibaud Delpeut

Foto: Roel van Berckelaer

"Over enkele ogenblikken zal ik opkomen", zegt de vrouw in de microfoon. Haar lichaam schokt onophoudelijk, alsof ze bezeten is, de waanzin nabij. Het is Midzomernacht en Freule Julie mengt zich tussen het feestvierende personeel. In de geïmproviseerde keuken dwingt ze knecht Jean om met haar te dansen. Een fatale verleidingsscène volgt, waarna de verhoudingen radicaal en dramatisch zijn veranderd. Strindberg schreef zijn klassieker Freule Julie in 1888. Het is zijn meest gespeelde stuk, vanwege … [Lees Meer...]

Ontknoping toneelversie De Eetclub knullig en volkomen ongeloofwaardig

Foto Michel Porro

Wie heeft het boek nog niet gelezen heeft en/of de film nog niet gezien? Van De eetclub zijn maar liefst 500.000 exemplaren verkocht en de filmversie, in regie van Robert Jan Westdijk (met Bracha van Doesburgh, Halina Reijn enThom Hoffman in de hoofdrollen), bereikte nog geen jaar geleden de status van gouden film. Een ongekend succes dat nu gecontinueerd wordt met een toneelbewerking. Helaas is dat, in een bewerking van Léon van der Sanden, een nogal uitgekauwde versie van het origineel. Net … [Lees Meer...]

Liefde maakt meer kapot dan drank goed kan maken in toneelstuk ‘Bedrog’ door Toneelgroep Stan

foto: Paul De Malsche

Liefde maakt meer kapot dan drank goed kan maken. Aan het eind van het stuk getuigt een stapel lege wijn-, bier- en whiskyglazen van deze omgekeerde tegeltjeswijsheid. Bedrog (1978) van Harold Pinter speelt zich af over een periode van negen jaar, in omgekeerde volgorde. Het stuk begint bij het einde en eindigt bij het begin. Nobelprijswinnaar Pinter vertelt het verhaal van een klassieke driehoeksverhouding, in die typische laconieke, schijnbaar simpele stijl. De stiltes zijn veelzeggend en … [Lees Meer...]

Toneelstuk Spiritus gaat over onze tijd, de onvrede, de leegte en bovenal over het hunkeren naar een geluk dat er misschien wel nooit geweest is

Foto: Ben van Duin

Het verdelen van de erfenis is een van de grootste bronnen voor familieleed. Volgens een recent onderzoek geeft driekwart van de ondervraagden aan dat ruzies over de erfenis er dusdanig in hebben gehakt dat de onderlinge familieverhoudingen voorgoed verstoord zijn. Toneelgroep Dorst zorgt in haar nieuwe voorstelling Spiritus nog voor wat complicerende factoren. De net overleden vader heeft zijn eerste vrouw en kinderen al jong verlaten en is een nieuw gezin begonnen. Daar staan ze dan: broer en … [Lees Meer...]

Elektra: slechts vijf zangeressen wereldwijd die deze partij aankunnen. Linda Watson zingt vernietigend Nietzscheaans.

Elektra - scenefoto: Hans van den Bogaard

De vierde reprise van Elektra door De Nederlandse Opera is over de helft. In de laatste voorstellingen nemen twee verse dramatische sopranen het stokje over. Waarom wordt een opera hernomen, zelfs maar liefst vier keer? Bij de slaapverwekkende Don Giovanni in het vorige seizoen van De Nederlandse Opera - ook al een reprise - was dit misschien een logische vraag. Het besluit bleek al genomen bij het contracteren van de eerste serie. En ja, dan zit je eraan vast. Ook al blijkt de voorstelling … [Lees Meer...]

Jip en Janneke: de overtreffende trap van leuk

Foto: Jacqueline van Eeden

Als in de lente vlakbij hun huis vijf piepkleine vogeltjes uit het ei zijn gekropen, gaan Jip en Janneke ook een nest bouwen. 'Zet 'm op, vrouw', moedigt Jip Janneke aan, maar het broeden wordt al gauw heel erg saai. En van saai houden ze niet, Jip en Janneke. Inmiddels bijna zestig jaar oud maar onlangs nog verkozen tot het populairste kinderboek aller tijden. Al hebben ze voor de iets oudere kinderen misschien net een wat tuttiger imago dan de andere Annie M. G. Schmidt-helden: Pluk van de Petteflet, … [Lees Meer...]

Je moet wel veel van het machismo van Victor Löw houden om vertoneling Het Gouden Ei uit te zitten

Foto: Raymond van der Bas

Het verhaal gaat dat de Franse tankstations die zomer dat het boek uitkwam beduidend minder omzet hebben gedraaid dan normaal. In Het Gouden Ei verdwijnt de mooie Saskia spoorloos, als ze onderweg in Frankrijk wat blikjes frisdrank gaat halen. Het bloedstollende verhaal van Tim Krabbé uit 1984 scoort nog steeds hoog op de boekenlijst van middelbare scholieren en is maar liefst tweemaal verfilmd: Spoorloos (waarmee in 1988 Het Gouden Kalf voor Beste Nederlandse Film werd gewonnen) en een paar jaar … [Lees Meer...]

Directeur Dansdagen Maastricht: “Ik voel mij door burgemeester Onno Hoes echt gesteund.”

Peggy Olislagers

De Nederlandse Dansdagen zijn nog geen doldwaze bijenkorf van de dans, maar voor Maastricht vormen ze wel steeds meer een leuke toeristentrekker. Dagjesmensen en weekendtoeristen komen vanuit heel het land om de geneugten van het Zuiden te combineren met die van de danskunst. Heel Maastricht lijkt overigens op VVV-folders te drijven. Is in deze sfeer van promotie nog ruimte voor kunst die iets meer doet dan het been hoog in de lucht gooien en een verrukte glimlach richting publiek sturen? Het … [Lees Meer...]

‘Huisgemaakte bullebakjes gevuld met opgeklopt wijwatervuns in een vertoning door vijf daarvoor gekwalificeerde personen’

Foto Ben van Duin

Wim T. Schippers zou Wim T. Schippers niet zijn als hij niet iets totaal anders had gemaakt. Dan eerst. Hij is er de man niet naar om voort te borduren op eerdere successen, zoals zijn laatste theaterhit Wuivend Graan, waarvoor Kees Hulst terecht bekroond is en die trouwens volgend jaar in reprise gaat. Wel heeft Het laatste nippertje een flink aantal ingrediënten gemeen met Wuivend Graan: opnieuw speelt het ijzersterke duo Titus Muizelaar en Kees Hulst hoofdrollen, is de regie van Titus Tiel Groenestege … [Lees Meer...]

De Presidentes minder grimmig dan toen, maar wel veel leuker

Foto: Sanne Peper

Greet, Erna en Marietje zijn volksvrouwen, zonder veel geluk in het leven. Greet ( Myranda Jongeling) heeft een suikerspinkapsel, een te hoge BMI en een ordinaire uitstraling. Erna (Marisa van Eyle) is godvruchtig en spaarzaam. Haar grootste trots is haar bontmuts, een gevonden voorwerp dat ze met eindeloos geduld heeft schoongemaakt en ook in de woonkeuken permanent op heeft. Tussen hen in zit Marietje (Anneke Blok), die zich met een ontroerend optimisme door het leven heen slaat. Ze is een vlijtig … [Lees Meer...]