Je kunt je kont tegen de krib gooien, als kunstsector, maar je kunt ook iets anders doen, terwijl je met je grote konijnenogen in de koplampen van een aanstormend kaalslagmonster staart. En wat is dat andere dan, vroeg de Amsterdamse kunstraad zich af? Doodknuffelen, was het antwoord. Toen de Amsterdamse wethouder van Cultuur vorige week haar plan ontvouwde voor de lokale bezuiniging op de kunstsubsidies waren meteen twee dingen duidelijk: Amsterdam probeert een visie op de toekomst van de kunst te ontwikkelen, maar weigert de onevenredige wraakbezuiniging van de jonge garde van de VVD te compenseren. Sterker nog: er gaat 10 procent af, bovenop de 30% die de Haagse hockeyjongens al hadden bedacht. Dat kan natuurlijk niet, en dat snapt ieder weldenkend mens. En de Amsterdamse Kunstraad bestaat uit weldenkende mensen. Zij komen dus met een reactie die met zo'n berg stroop en honing wordt ingeleid, dat je na twe alinea's al zeker weet dat ze van de plannen van de wethouder geen spaan heel...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:



