Het ministerie van OC en W weet wat er speelt. Of niet?

We hebben het getwitterd, maar dat levert niet zoveel op. Daarom ook maar even hier laten zien. Dat ze bij de overheid heel goed om kunnen gaan met de scociale media.  Want de sociale media, dat is een soort email voor gevorderden. Dus doe je hetzelfde als met email vroeger: veel berichten de wereld in… [Lees Meer...]

Feitenvrije dagbladjournalistiek stort zich op het herstelvermogen van de kunstsector.

  Volgens de Volkskrant was Rick van der Ploeg in het begin van de jaren negentig staatssecretaris van cultuur (in werkelijkheid was hij dat aan het eind van die jaren), en in Het Parool beweert columnist Gerard Mulder dat het feit dat hij ‘gelukkig niets van kunstsubsidies afweet’ hem niet af hoeft te houden van… [Lees Meer...]

IFFR 2012: Rauw en gevoelig Servisch debuut tweemaal bekroond

Lachend laat ze zich door een jongen met zijn mobiele telefoon filmen en ze kronkelt zich daarbij vrolijk in wulpse bochten. Maar als hij haar borsten echt wil zien schrikt ze. Toch zal ze later nog veel, heel veel verder gaan en ze krijgt er onthutsend weinig voor terug. Jasna, de opstandige hoofdpersoon uit Klip… [Lees Meer...]

Top of flop: publiek kiest repertoire eerste toneelgezelschap van Nederland

We kregen weer eens een persbericht, en vroegen ons af: top of flop? Hoe rijmt eigenzinnig kunstenaarschap met een door het publiek bepaalde repertoirekeuze? Enne: krijgen al die mensen die kozen voor het winnende stuk dan ook een vrij- of tenminste kortingkaartje voor de voorstelling van hun keuze? Enne: wie controleert de uitslag, want er… [Lees Meer...]

IFFR 2012 – Ontnuchterend verslag uit Egypte hit bij festivalpubliek

Dat Martin Scorsese’s betoverende Hugo op het Rotterdams festival  een tijdje nummer 1 stond in de publiekswaardering is niet zo vreemd. Wel verrassend is de film die gisteren als nummer twee opdook en nu Hugo van de eerste plaats heeft verdreven: de documentaire Back to the Square waarin filmmaker Petr Lom kijkt hoe het er… [Lees Meer...]

De baai van Nice van Joeri Vos roept vooral veel vragen op

Pas na een tijd wordt duidelijk waar De baai van Nice zich afspeelt. Niet in een moderne westerse galerie waar de ruimte aan doet denken, maar in het communistische Leningrad van midden jaren vijftig. Muurbedekkende reproducties van barokke engelen en decadente naakten, een lichte vloer en een enkel summier bankje wekken de indruk van een postmodern… [Lees Meer...]

Op een gegeven moment weten we het wel met Breaking the News van Orkater

Meteen wordt het publiek ingezet als het klapvee van een live op te nemen aflevering van het televisieprogramma Nieuws van de dag: ‘Kunt u misschien een iets actievere rol spelen?’, vraagt de knappe stagiaire streng. Bedrijvig rent zij heen en weer met borden waarop APPLAUS staat; aan de ene kant wordt de presentator (Geert Lageveen)… [Lees Meer...]

IFFR 2012 – Een klein mirakel in 3D

Gisteravond waren de Rotterdamse festivalbezoekers in zaal 4 van Pathé getuige van een klein wonder. Enkele filmfragmenten uit 1906 van de legendarische Georges Méliès werden nu voor het eerst vertoond in stereoscopisch 3D. Zodat je je als het ware zelf aanwezig kon wanen op de set van deze Franse pionier die als eerste begrepen had… [Lees Meer...]

41e International Film Festival Rotterdam opent met verontrustend Frans drama 38 Témoins

Vergeleken met eerdere edities zou je de keus van de openingsfilm waarmee het Rotterdams Filmfestival vanavond van start gaat bijna on-Rotterdams willen noemen. Geen wild jong debuut, exotische Aziaat of artistieke dwarsliggerij deze keer. De Franse boekverfilming 38 Témoins, die vanavond in Rotterdam zijn wereldpremière beleeft, is de zevende speelfilm van de Waalse acteur/regisseur Lucas… [Lees Meer...]

Melk en Bloed: De eetclub van Saskia Noort, maar dan beter geschreven en veel beter gespeeld

Vluchten naar het platteland is voor veel stadsmensen een droom: weg met de stress, eindelijk rust, eenvoud en schoonheid. Hoe zo’n droom kan omslaan in een regelrechte nachtmerrie, is te zien in Melk en Bloed, het nieuwe stuk van Kees Roorda. Centraal staat het echtpaar Josella en Peter en al in de eerste scène, een… [Lees Meer...]

 

Ingmar Bergman wordt opera op Grachtenfestival

Persona_04-1

Amsterdam, 1999. Studie  Theaterwetenschap, eerstejaarscollege theateranalyse. Ik zit met blocnote en pen in de vingers geklemd, en maak onleesbare aantekeningen. Halverwege het college komt Sjaron Minailo (Tel Aviv, 1979) binnengezwalkt, gehuld in een enorme bontjas, met grote Gucci zonnebril en dreadlocks. Met een zucht ploft hij in de achterste collegebank, hoort drie zinnen van het betoog van de ontregelde docent aan, en roept: “Maar dat heeft Tadeusz Kantor toch al jaren eerder gedaan?!” … [Lees Meer...]

In Mondo Leone gaat het over niets anders dan de schoonheid

kleine Mondo Leone - Genomineerd - foto Niels Stomps

Er zijn mensen die de wereld mooier maken, zonder dat die wereld daar om heeft gevraagd. Die de helft van hun leven besteden de mooiste toonsoort te vinden voor een treintoeter, die in winkelstraten gaan staan met een bord: ‘gratis knuffels!’. Of die in Londen op plakjes kauwgom, die op straat zijn uitgespuugd, leuke miniatuurtje schilderen. Of die jongen die overal in Utrecht met een spuitbus kabouters schildert.  Ja, ‘rare vogels’ zijn er en er trekt dit seizoen een blije soortgenoot langs … [Lees Meer...]

Een avondje dolgelukkig met Hadewych Minis en Mike Boddé

Foto: Karoly Effenberger

Je doet Mike Boddé heel erg tekort door hem in het hokje van de ‘cabaretiers’ te plaatsen. Mike Boddé is een begenadigd musicus en ja…., zijn humor en fantasie doen het ook uitstekend op een cabaretpodium. Dat je Hadewych Minis in ernstige mate te kort doet als je haar alleen als ‘actrice van Toneelgroep Amsterdam’ ziet, weten we nu ook. Met ‘Gelukkig met Hadewych en Mike’ levert de combinatie Boddé en Minis een krankzinnig leuk avondje muziektheater af. Zelden een duo gezien … [Lees Meer...]

Gijs Scholten van Aschat over ‘the man you love to hate’: Richard III

Gijs Scholten van Aschat

Door Wijbrand Schaap Orkater speelt in september een exclusieve voorstellingsreeks van Shakespeares gruwelstuk Richard III. Over een koning die zich moordend een weg naar de troon heeft gebaand, en die bloederig maar vooral paardloos aan zijn einde komt. Meesteracteur Gijs Scholten van Aschat keert ermee - na een sabbatical van een jaar -  terug op het grote toneel. We interviewden hem bij het begin  van de repetities. … [Lees Meer...]

Wat zegt het als Jezus een vrouw is?

foto Jochem Jurgens

  Tekst Robbert van Heuven Het is koud en kil in Nederland. Het vriest ook in de zomer. Er zijn, tegen heug en meug- al dertien Elfstedentochten verreden. In die gure omstandigheden wordt het gereformeerde meisje Johanna uit Kampen verliefd op een maar half-ontplofte zelfmoordterrorist uit Amsterdam-Noord. Gedurende haar odyssee naar haar grote liefde door een bevroren Noord blijkt dat Johanna ook nog de nieuwe Jezus is waardoor ze als kandidate in het spelprogramma Op zoek naar…Jezus … [Lees Meer...]

Opera om te lachen in Doodleuk: humor overbrugt de afstand tot de barok

Door Ellen Segeren Humor in de opera is zo oud als de weg naar Rome. Maar een operavoorstelling maken die muzikaal geslaagd is en ook nog komisch, dat valt nog niet mee. Marc Pantus doet het al jaren in komische intermezzo’s met zijn gezelschap I Piccoli Holandesi. In de voorstelling Doodleuk combineert hij zo’n intermezzo comico met een gewaagder concept. … [Lees Meer...]

De potplantmachine als drummachine van Paul Koek & De Martinus Nijhoff Prijs voor Marja Wiebes

Wie in navolging van haar leermeester Karel van het Reve het onovertroffen meesterwerk Berichten uit Kolyma van Sjalamov eert met een prachtige vertaling, verdient alleen al om die verdienste en de uitspraak “beter dan Solzjenitsyn" de Martinus Nijhoff Prijs voor haar omvangrijke oeuvre. Marja Wiebes vertaalde onder meer Achmatova, Tsvetajeva, Oorlog en vrede, de Kersentuin, verzamelde verhalen van Boenin en de dagboeken van Nijinskij; daar moet een erudiete persoonlijkheid achter schuilgaan. "Vertalen … [Lees Meer...]

Tussen explosies en helicopterlawaai maakt Merlijn Twaalfhoven muziek in de huiskamers van jeruzalem

Listen on posterous Hij was ooit de lieveling van de Nederlandse cultuurraden, maar was zo succesvol dat hij volgens de subsidiegevers best op eigen benen kon staan. Merlijn Twaalfhoven, componist van megaproducties in de Amsterdam Arena, doet het nu helemaal zelf. En dus voor het gemak maar in Jeruzalem.  De stad die door de Arabische wereld is uitgeroepen tot Culturele Hoofdstad 2009 zag de feestelijkheden afgelast worden doordat Israël de statement niet zag zitten. Nu organiseert Twaalfhoven … [Lees Meer...]

Triple Aa: driemaal Van der Aa in Amsterdam

Door Ellen Segeren In krap twee weken tijd staan drie grote werken van componist Michel van der Aa (39) op de drie grote Amsterdamse podia, zonder opzet zo geprogrammeerd. Zo ontstaat er een toevallig minifestival: Triple Aa. Op 28 september wordt er afgetrapt met de opera After Life. Daarna volgen het multimediale Das Buch der Unruhe en de liederencyclus Spaces of Blank. Na Amsterdam reizen de producties af naar Londen, Lyon, Hamburg, Saarbrücken en Porto. Alle reden voor een gesprek met deze … [Lees Meer...]

De oudjes van Young @ Heart werden in 12 jaar steeds ijler, tot ze definitief de mist in gingen…

Door Wijbrand Schaap De ontroerendste bejaardenrevue ter wereld (op de Buena Vista Social Club na) is niet meer. Dit weekend zongen de Amerikaanse senioren van het Young@heart Chorus uit Massachusetts hun zwanenzang in de Rotterdamse Schouwburg, twaalf jaar nadat ze in Rotterdam en Utrecht het verbijsterde kunstpubliek snikkend aan hun voeten hadden gekregen. Of het koor zelf stopt, is overigens nog de vraag, maar de samenwerking met No-theater leider Ray Faudree loopt op zijn eind. … [Lees Meer...]

Beiers Staatstheater maakt modieuze puberkitsch van Büchners Woyzeck

Door Wijbrand Schaap Duitse theatermakers zijn Heel Erg Goed. Duitse acteurs kunnen iedere zaal aan. Hun stemmen dragen ver. Het Duitse theater is ook heel rijk, en daarom vaak heel erg mooi. Duitse theatermensen nemen zichzelf daarom ook bijzonder serieus. Beieren is Duitsland in het kwadraat. De hoofdstad München bezit bijvoorbeeld een International Airport met JFK-allure. Maar zoals zoveel in deze ophaalbrug voor de poort naar Europa bedriegt de Münchener schijn ook wel eens: het vliegveld … [Lees Meer...]

Wilson’s ‘Dreigroschenoper’ als toverlantaarn

Het lijkt een merkwaardige combinatie: de Duitse schrijver en theatervernieuwer Bertolt Brecht –voor wie vorm volgt uit inhoud- en de Amerikaanse theatermaker Robert Wilson – die vorm boven alles stelt, maar Wilson’s Dreigroschenoper, nu vier dagen te zien in Het Muziektheater is een geslaagde overbrugging. … [Lees Meer...]

En toen werd al die lelijkheid opeens erg mooi bij Touki Delphine

Door Wijbrand Schaap Er is veel lelijks in de wereld. Neem bijvoorbeeld het woord 'muziekinstallatietheater'. Wat moeten we daarbij denken? Theater door een muziekinstallatie? Of is het eigenlijk een kameelwoord, en moeten Muziek, Installatie en Theater met een hoofdletter aan elkaar geschreven worden? Of konden, en dat is pas echt lelijk, de bedenkers van het woord het niet over hun hart verkrijgen om hun creatie een 'Muziektheater-installatie' te noemen? Ik opteer, na het zien van 'In de Lelijkheid' … [Lees Meer...]

Veenfabriek misschien naar New York

Het spant er nog even om, maar de kans is groot dat het Leidse muziektheaterhuis De Veenfabriek binnenkort in New York optreedt met de zinsbegoochelende dinnershow-cantate-nieuwemuziekgebeurtenis Orfeo. Het stuk, waarin een hoofdrol is weggelegd voor acteur en zanger Jeroen Willems, was in februari reeds twee keer te zien in Leiden. Wijbrand Schaap schreef er toen het volgende over. … [Lees Meer...]