Recenseren of niet. In de nacht discussiëren over de waarde van recensies

Wij van cultuurpers denken genuanceerd over recenseren. Ooit toen er alleen nog maar kranten waren, waren recensies redelijk unieke stukjes tekst van mensen die door de krant waren aangewezen om De Mening te verkondigen aan de zoveelhonderdduizend lezers. Inmiddels zijn die zoveelhonderdduizend lezers zelf krant geworden, en zijn er ook ongeveer zoveel recensenten bij gekomen…. [Lees Meer...]

Soul Seek van Studio Minailo is de eerste internetopera ter wereld. Met een knipoog naar Mulholland Drive.

“Voor mij is opera véél meer dan alleen muziek,” zegt de Israëlische regisseur Sjaron Minailo. “Het klinkt misschien een beetje hoogdravend, maar mijn internetopera past helemaal in de traditie van Richard Wagner. Soul Seek is echt een multimediaal gesamtkunstwerk, waarin mode, webdesign en digitale media, spel, cinema, theater, dans en experimentele muziek tot één geheel… [Lees Meer...]

Nog 8,5 miljoen nodig om Cultuurkaart op oude niveau terug te krijgen

De cultuurkaart is gered. Dat is prachtig nieuws, zo kort na de keiharde klap in het gezicht van de schoolgaande jongeren van Nederland die het nu demissionaire kabinet in 2011 uitdeelde. Op oneigenlijke gronden, zoals de Algemene Rekenkamer aantoonde, schrapten de onderhandelaars van PVV, CDA en VVD al tijdens de formatie deze mogelijkheid voor scholieren… [Lees Meer...]

De buurt gaat de straat op: Vrede van Utrecht brengt vijf ‘community arts’-projecten

 Jongeren uit Guatemala, nachtegalen uit Noord Ierland en theatermakers uit de binnenlanden van Peru. Zomaar een greep van de gasten op het Community Arts Festival dat in juni 2013 in Utrecht wordt gehouden. Muziek, film en theater met gewone mensen achter en voor de schermen, begeleid door professionele kunstenaars. Wat ze verder gemeen hebben? Ze… [Lees Meer...]

De contouren van de kaalslag worden helder. Halbe Zijlstra heeft geschiedenis geschreven.

Na de presentatie van de Rotterdamse en Haagse kunstadviezen, en een paar dagen tot weken voor de harde oordelen van de Raad voor Cultuur, en een paar maanden voor de vernietigende rapporten van het Fonds Podiumkunsten, begint duidelijk te worden hoe ingrijpend de Nederlandse cultuursector geraakt wordt door de bezuinigingen van het kabinet Rutte. Halbe… [Lees Meer...]

Toneelstuk ‘God van de Slachting’ is in Nederland maar op een paar plekken te zien. Onbegrijpelijk.

‘A funny tragedy’ kiest Yasmina Reza als ondertitel voor haar stuk God van de slachting (2006). Een tragedie is misschien een groot woord, maar ‘funny’ is het onlangs ook door Polanski verfilmde toneelstuk (Carnage) zeker wel. Uiterst vermakelijk is vooral het verbale vuurwerk waardoor een aanvankelijk onschuldig lijkend gesprek tussen volwassenen steeds explosiever wordt. Het… [Lees Meer...]

‘Meer plek voor bewezen talent’: demissionaire ministers geven inzicht in internationaal cultuurbeleid

Historisch materiaal, zullen we het maar noemen. De brief van Halbe Zijlstra, demissionair staatssecretaris van Cultuur, en Uri Rosenthal, de al even demissionaire minister van Buitenlandse Zaken over het internationale cultuurbeleid van populistisch Nederland. Zo kil en zakelijk als het gevallen kabinet Rutte omging met cultuur, zo is ook de formulering van het cultuurbeleid in… [Lees Meer...]

Het Cultureel Persbureau gaat tien dagen vol er tegenaan met De Dodo op Springdance

 Het mag dan crisis zijn en de culturele wind mag ook nog eens uit de verkeerde rechterhoek waaien, dat weerhoudt De Dodo niet van vliegen. De festivaldagkrant die we twee jaar geleden als nieuw commercieel product lanceerden staat klaar voor opnieuw 10 dagen Springdance. We gaan veel voorstellingen bespreken, en nog meer vergelijken. En we… [Lees Meer...]

EYE aan het IJ – een ruimteschip met allure

Vanavond mag de koningin het nieuwe onderkomen van het EYE Film Instituut Nederland officieel openen, gisteravond deed directeur Sandra den Hamer het op een openingsfeest voor relaties alvast zelf. Ze sprak daarbij van een historisch moment voor de filmcultuur in Nederland. Het gebouw, gemakshalve aangeduid als ‘het nieuwe filmmuseum’, doet van een afstand gezien nog… [Lees Meer...]

Te vol of niet te vol: kwaliteitskrant straft publieksvriendelijk theater-met-subsidie af. Tijd voor debat.

Hein Janssen (Volkskrant) schreef naar aanleiding van een paar voorstellingen met BN’ers in het gesubsidieerde circuit een column waarin hij stelde dat subsidie daar niet voor bedoeld was. De belangenvereniging voor acteurs vond dat reden genoeg voor een debat. We maakten er een filmpje bij.   We hebben dat opgemaakt in storify, een mogelijkheid om… [Lees Meer...]

 

Recenseren of niet. In de nacht discussiëren over de waarde van recensies

erwblotweet

Wij van cultuurpers denken genuanceerd over recenseren. Ooit toen er alleen nog maar kranten waren, waren recensies redelijk unieke stukjes tekst van mensen die door de krant waren aangewezen om De Mening te verkondigen aan de zoveelhonderdduizend lezers. Inmiddels zijn die zoveelhonderdduizend lezers zelf krant geworden, en zijn er ook ongeveer zoveel recensenten bij gekomen. De vraag waar het vannacht uiteindelijk over ging was: wat is de waarde van een recensent als je van tevoren al weet wat … [Lees Meer...]

Toneelstuk ‘God van de Slachting’ is in Nederland maar op een paar plekken te zien. Onbegrijpelijk.

foto Phile Deprez

'A funny tragedy' kiest Yasmina Reza als ondertitel voor haar stuk God van de slachting (2006). Een tragedie is misschien een groot woord, maar 'funny' is het onlangs ook door Polanski verfilmde toneelstuk (Carnage) zeker wel. Uiterst vermakelijk is vooral het verbale vuurwerk waardoor een aanvankelijk onschuldig lijkend gesprek tussen volwassenen steeds explosiever wordt. Het stuk gaat over twee ouderparen die met elkaar in gesprek raken over een incident waarbij de ene zoon de andere twee … [Lees Meer...]

“Eigenlijk zou iedereen zich op z’n zeventiende neer moeten schieten, wat daarna volgt zijn alleen maar teleurstellingen” (Margriet Prinssen over ‘De ziekte die jeugd heet’)

Judith Noyons en Alejandra Theus

De verhouding tussen de aristocratie en het personeel is eigenlijk het enige dat refereert aan een andere tijd. Verder is het bijna angstwekkend modern in de bewerking die regisseur Casper Vandeputte zelf maakte van het oorspronkelijke stuk. [...] Het zijn vooral de vrouwen die domineren, met name Judith Noyons die de manisch depressieve Desiree angstaanjagend goed speelt en de Vlaamse Alejandra Theus die een prachtrol maakt van Marie. Haar verdriet als ze verlaten wordt door haar vriend is even … [Lees Meer...]

Bambie F 16: Schijnbewegingen en schermutselingen op het wereldtoneel in ijzersterke theatervoorsterlling

foto: ben van Duin

Bambie F16 is fysiek theater waarin nauwelijks gesproken wordt maar waarin de beelden zo krachtig zijn dat je ze niet snel meer vergeet. Het is bijna aan één stuk door heel erg komisch en tegelijkertijd raken de beelden af en toe. Fabelachtig hoe de acteurs met een kleine oogbeweging, een lichte grimas, een nauw verholen glimlach of een minimale beweging het fenomeen machtswellust in beeld brengen. Verbluffende beelden, strak getimed en ijzersterk. Eerst is er alleen maar gekraak en gedempte … [Lees Meer...]

Pierre Bokma is de gedroomde Oom Wanja in voorstelling die niet gemist mag worden

Ben van Duin

"Mooi weer", merkt de knappe, jonge vrouw van de professor op. "Mooi weer om je op te hangen", schampert Oom Wanja. Daarmee is wel zo ongeveer de toon gezet van dit dwarse personage, een man van middelbare leeftijd die na zijn leven grotendeels te hebben opgeofferd voor een ander in een heftige crisis belandt. Pierre Bokma speelt de rol van oom Wanja in deze nieuwe enscenering in regie van Gerardjan Rijnders en hij doet dat weergaloos. Het is onwaarschijnlijk hoe hij vanaf de openingsscène,waarin … [Lees Meer...]

‘Flow my tears’ is een merkwaardige voorstelling met een glansrol voor Marleen Scholten

foto bowie verschuuren

"Het is onze taak om de Indiaan in John Dowland te bevrijden", zegt Kwekwekibiness. Hij vindt dat de 16e eeuwse componist teveel met sentiment in verband wordt gebracht. Hij zou liever wat heroïsch activisme zien, wat opstandige indianengeluiden.
De melancholieke muziek van Dowland vormt het uitgangspunt voor de voorstelling Flow my tears, een coproductie van de Veenfabriek en Wunderbaum, met in de hoofdrollen Jeroen Willems en Marleen Scholten. Het is een curieuze voorstelling geworden, … [Lees Meer...]

De baai van Nice van Joeri Vos roept vooral veel vragen op

foto: Annegien van Doorn

Pas na een tijd wordt duidelijk waar De baai van Nice zich afspeelt. Niet in een moderne westerse galerie waar de ruimte aan doet denken, maar in het communistische Leningrad van midden jaren vijftig. Muurbedekkende reproducties van barokke engelen en decadente naakten, een lichte vloer en een enkel summier bankje wekken de indruk van een postmodern museum. Het zet je als toeschouwer een tijdlang op het verkeerde been, maar misschien is dat de bedoeling van de jonge regisseur Joeri Vos. Hij maakt … [Lees Meer...]

Op een gegeven moment weten we het wel met Breaking the News van Orkater

foto: Ben van Duin

Meteen wordt het publiek ingezet als het klapvee van een live op te nemen aflevering van het televisieprogramma Nieuws van de dag: 'Kunt u misschien een iets actievere rol spelen?', vraagt de knappe stagiaire streng. Bedrijvig rent zij heen en weer met borden waarop APPLAUS staat; aan de ene kant wordt de presentator (Geert Lageveen) gebrieft met wat laatste hijgerige details, aan de andere kant staat de politicus (Leopold Witte) die zo meteen ondervraagd gaat worden en nu door zijn drie adviseurs … [Lees Meer...]

Melk en Bloed: De eetclub van Saskia Noort, maar dan beter geschreven en veel beter gespeeld

foto Bowie Verschuuren

Vluchten naar het platteland is voor veel stadsmensen een droom: weg met de stress, eindelijk rust, eenvoud en schoonheid. Hoe zo'n droom kan omslaan in een regelrechte nachtmerrie, is te zien in Melk en Bloed, het nieuwe stuk van Kees Roorda. Centraal staat het echtpaar Josella en Peter en al in de eerste scène, een zonnig idyllisch ontbijt, worden de eerste scheuren zichtbaar in de ogenschijnlijke plattelandsidylle. Zij praat aan één stuk door over hoe zalig de zomerdag wel niet is en hoe heerlijk … [Lees Meer...]

Nieuw elan voor eeuwenoude traditie: uitgelezen cast brengt Gijsbrecht met nieuwjaar terug in Amsterdam

Amsterdam, 22-11-2011. Beeld uit de voorstelling "Gijsbrecht van Aemstel" van Joost van den Vondel, bij het Toneel Speelt. Regie Jaap Spijkers met o.a. Carine Crutzen en Mark Rietman.

Het begint al meteen met de beroemde zinsnede 'Het hemelse gerecht heeft zich ten langen leste Erbarremd over mij, en mijn benauwde veste'. Mark Rietman spreekt vanaf een hellend speelvlak en kijkt naar beneden. Hij voelt zich heer en meester: eindelijk is er een eind gekomen aan de langdurige belegering van zijn geliefde Amsterdam. Zo lijkt het tenminste; in werkelijkheid is het een dieptragisch moment, want de vijand staat op het punt om Amsterdam in te nemen en al plunderend en verkrachtend te … [Lees Meer...]

‘Er bestaat geen grotere perversiteit dan het theaterpubliek’: Marlies Heuer ijzersterk in Bernards ‘Am Ziel’

Foto: Annechien van Doorn

Piepklein zijn de vertrekken waar moeder en dochter hun dagen slijten. In de gang hangt een foeilelijke, monsterlijk grote lamp waar de dochter zich letterlijk onderdoor en langs moet wurmen. De keuken wordt gedomineerd door een scheefhangende en vervaagde foto van een besneeuwd landschap, dat de illusie van lucht en licht, ruimte en vrijheid suggereert. Dat alles is ver te zoeken in het leven van de twee vrouwen. Het is dan ook goed voorstelbaar dat zij willen ontsnappen aan de benauwende atmosfeer … [Lees Meer...]

Gijs Scholten van Aschat overrompelend goed in toneelbewerking Coetzee’s ‘In Ongenade’

foto: Jan Verseyveld

Overal in de stad hangt het affiche: een jonge zwarte man die frontaal de camera inkijkt, met achter hem een oudere, blanke man die wegkijkt en de armen van de man voor hem vasthoudt. Van beide mannen is het blote bovenlijf zichtbaar. Een sterk beeld dat meteen een aantal thema's van de voorstelling in beeld brengt: jeugd en verval, blank en zwart, kwetsbaarheid en kracht. In ongenade heet het boek van Nobelprijswinnaar J.M. Coetzee, waarmee hij in1999 de Bookerprijs won. Toneelgroep Amsterdam … [Lees Meer...]

Wendell Jaspers fenomenaal in onontkoombare en keelsnoerende ‘Freule Julie’ van Thibaud Delpeut

Foto: Roel van Berckelaer

"Over enkele ogenblikken zal ik opkomen", zegt de vrouw in de microfoon. Haar lichaam schokt onophoudelijk, alsof ze bezeten is, de waanzin nabij. Het is Midzomernacht en Freule Julie mengt zich tussen het feestvierende personeel. In de geïmproviseerde keuken dwingt ze knecht Jean om met haar te dansen. Een fatale verleidingsscène volgt, waarna de verhoudingen radicaal en dramatisch zijn veranderd. Strindberg schreef zijn klassieker Freule Julie in 1888. Het is zijn meest gespeelde stuk, vanwege … [Lees Meer...]

Ontknoping toneelversie De Eetclub knullig en volkomen ongeloofwaardig

Foto Michel Porro

Wie heeft het boek nog niet gelezen heeft en/of de film nog niet gezien? Van De eetclub zijn maar liefst 500.000 exemplaren verkocht en de filmversie, in regie van Robert Jan Westdijk (met Bracha van Doesburgh, Halina Reijn enThom Hoffman in de hoofdrollen), bereikte nog geen jaar geleden de status van gouden film. Een ongekend succes dat nu gecontinueerd wordt met een toneelbewerking. Helaas is dat, in een bewerking van Léon van der Sanden, een nogal uitgekauwde versie van het origineel. Net … [Lees Meer...]

Liefde maakt meer kapot dan drank goed kan maken in toneelstuk ‘Bedrog’ door Toneelgroep Stan

foto: Paul De Malsche

Liefde maakt meer kapot dan drank goed kan maken. Aan het eind van het stuk getuigt een stapel lege wijn-, bier- en whiskyglazen van deze omgekeerde tegeltjeswijsheid. Bedrog (1978) van Harold Pinter speelt zich af over een periode van negen jaar, in omgekeerde volgorde. Het stuk begint bij het einde en eindigt bij het begin. Nobelprijswinnaar Pinter vertelt het verhaal van een klassieke driehoeksverhouding, in die typische laconieke, schijnbaar simpele stijl. De stiltes zijn veelzeggend en … [Lees Meer...]

Toneelstuk Spiritus gaat over onze tijd, de onvrede, de leegte en bovenal over het hunkeren naar een geluk dat er misschien wel nooit geweest is

Foto: Ben van Duin

Het verdelen van de erfenis is een van de grootste bronnen voor familieleed. Volgens een recent onderzoek geeft driekwart van de ondervraagden aan dat ruzies over de erfenis er dusdanig in hebben gehakt dat de onderlinge familieverhoudingen voorgoed verstoord zijn. Toneelgroep Dorst zorgt in haar nieuwe voorstelling Spiritus nog voor wat complicerende factoren. De net overleden vader heeft zijn eerste vrouw en kinderen al jong verlaten en is een nieuw gezin begonnen. Daar staan ze dan: broer en … [Lees Meer...]

Jip en Janneke: de overtreffende trap van leuk

Foto: Jacqueline van Eeden

Als in de lente vlakbij hun huis vijf piepkleine vogeltjes uit het ei zijn gekropen, gaan Jip en Janneke ook een nest bouwen. 'Zet 'm op, vrouw', moedigt Jip Janneke aan, maar het broeden wordt al gauw heel erg saai. En van saai houden ze niet, Jip en Janneke. Inmiddels bijna zestig jaar oud maar onlangs nog verkozen tot het populairste kinderboek aller tijden. Al hebben ze voor de iets oudere kinderen misschien net een wat tuttiger imago dan de andere Annie M. G. Schmidt-helden: Pluk van de Petteflet, … [Lees Meer...]

De Presidentes minder grimmig dan toen, maar wel veel leuker

Foto: Sanne Peper

Greet, Erna en Marietje zijn volksvrouwen, zonder veel geluk in het leven. Greet ( Myranda Jongeling) heeft een suikerspinkapsel, een te hoge BMI en een ordinaire uitstraling. Erna (Marisa van Eyle) is godvruchtig en spaarzaam. Haar grootste trots is haar bontmuts, een gevonden voorwerp dat ze met eindeloos geduld heeft schoongemaakt en ook in de woonkeuken permanent op heeft. Tussen hen in zit Marietje (Anneke Blok), die zich met een ontroerend optimisme door het leven heen slaat. Ze is een vlijtig … [Lees Meer...]

Delft opent met minder kamermuziekverrassingen dan andere jaren

Foto Marco Borggreve

Alweer vijftien jaargangen omvat het Delft Chamber Music Festival, zo genoemd om het internationale karakter weer te geven. Violiste Isabelle van Keulen verzorgde de programmering van het kamermuziekfestival de eerste tien jaar, Lisa Ferschtmann – eveneens violiste – nam dit vijf jaar geleden van haar over. Maar ook dit toch zo succesvolle festival vreest de aankomende bezuinigingen. Jammer, want wat er is, is mooi: een week lang concerten op het hoogste niveau in de beperkte ruimte van de … [Lees Meer...]

Eszter Salamon en Daniel Linehan waren de juweeltjes van uiterst divers Julidans-festival

Ich sah Das Lamm _2  ©VA Wölfl

Holland Festival, Julidans, IT's, Over 't IJ. Einde seizoen wordt er altijd een bak theater over Amsterdam uitgestrooid. Het internationale performance aanbod migreert tussen april en september van Utrecht (Springdance en Festival aan de Werf) via Amsterdam naar Rotterdam (Internationale Keuze). Wil je iets van de hedendaagse, internationale dans meekrijgen, dan moet je bij Springdance, HF en Julidans zijn. [Voor HF en Springdance, zie dedodo.nl] Julidans toonde dit jaar opvallend veel conceptueel … [Lees Meer...]

Die Jahreszeiten past in de versie van OT perfect in de Vlaams-Nederlandse Operadagen

Foto: Ben van Duin

In Nederland wordt de visie op opera vooral gestuurd vanuit de concertpraktijk. Daarmee wijkt de Nederlandse omgang met dit genre flink af van wat in de rest van Euroa gangbaar is. Dat blijkt alleen al uit het feit dat er de afgelopen eeuw vooral werd geïnvesteerd in concertzalen die direct dan ook tot de beste ter wereld horen: het Amsterdamse Concertgebouw, de Doelen in Rotterdam. Met opera werd minder gerekend, getuige de grote hoeveelheid zalen met een te kleine of onbruikbare orkestbak. Opera … [Lees Meer...]

Hufters en helden strijden om de macht op Utrechts Festival a/d Werf

Viva la naturisteracion - foto Sanne Peper

De perfecte mens bestaat niet. We zijn allemaal hufters. Of is er een manier om het wel goed te doen? Ilay den Boer en de spelers van  De Utrechtse Spelen / De Warme Winkel gaan elk op hun eigen manier  op onderzoek uit op de 26e editie van Festival aan de Werf. Was mijn opa niet gewoon een klootzak? Dat vraagt Ilay den Boer zich af in Zoek het lekker zelf uit (10+). Het is de eerste en vooralsnog enige jeugdvoorstelling in zijn zesdelige serie Het Beloofde Feest. Jammer dat er vanavond vooral … [Lees Meer...]

Gergiev komt met een toporkest en toprepertoire naar Rotterdam, maar dat is het publiek van hem gewend

mahler

De Russische dirigent Valeri Gergjev was even terug in Rotterdam, voor één concert. Hij voerde in de Doelen zijn eigen orkest aan, het London Symphony Orchestra (LSO). Het beroemde orkest speelde repertoire dat we in ons land van haver tot gort kennen: Gustav Mahler’s 1e symfonie en het 1e pianoconcert van Dmitri Sjostakowitsj. Een inmiddels historische combinatie: omdat Nederland vergroeid lijkt te zijn met Mahler’s werk zorgde het chefdirigentschap van Gergjev bij het Rotterdams Philharmonisch … [Lees Meer...]

Dames en heren: een hit op de zomerfestivals maar als avondvullend programma wat aan de magere kant

foto: Jochem Jurgens

Ooit maakten zij samen de VPRO-kinderserie Max en Piep en voor het theater de pijnlijk grappige mime-comedy FAT (Falling Apart Together). Ze speelden allebei lang bij het roemruchte Alex d'Electrique. Nu zijn ze met zijn tweeën terug in het theater, Martin Hofstra en Raymond Thiry. Dames en Heren is een echte zomeravondvoorstelling, die te zien is op Oerol en de Parade, maar ook op tournee gaat door het hele land. Ze spelen twee variétéartiesten, al jarenlang thuis in het B-circuit … [Lees Meer...]

Vrijen op zijn slaks is een van de 237 redenen voor seks

foto: Ben van Duin

In de prettig compacte voorstelling 237 redenen voor seks gaan Orkater-acteurs Geert Lageveen en Leopold Witte met de billen bloot. In figuurlijke zin dan. Voor de voorstelling nemen ze hun eigen beleving als uitgangspunt en dan gaat het dus vooral om seks van (heteroseksuele) mannen van rond de vijftig. Dus begint het met Blondie ('Denis, Denis. I'm so in love with you. Denis, Denis, I got a crush on you'): lekker plaatjes draaien. Twee mannen met een platenspeler, een paar lampen en een … [Lees Meer...]

Regisseur Eric de Vroedt overspeelt zijn hand soms, maar bij vlagen levert ‘Liefde in tijden van gifaffaires’ briljant theater op

foto Sanne Peper

Het klinkt weinig aanlokkelijk. Een voorstelling, gebaseerd op de geruchtmakende Probo Koala-affaire in 2006. Wat was dat ook alweer? O ja, dat bedrijf Trafigura uit Amstelveen dat gifafval dumpte in Ivoorkust. Hoe maak je daar in vredesnaam theater van? Eric de Vroedt (concept, tekst en regie) is inmiddels toe aan deel negen van zijn succesvolle tiendelige serie mighty society: een zoektocht naar theater dat op een 'nieuwe manier geëngageerd' is. In september was deel acht, de Wildersmusical, … [Lees Meer...]

Tomoko Mukaiyama strooit met noten en hoge hakken

tomoko

Hoewel de aankondiging van  'sonic tapestry: Shoes, deel V' van Tomoko Mukaiyama zich laat lezen als een variant van Sex and the City op klassieke muziek,  zou Sarah Jessica Parker voor altijd anders tegen haar Manolo Blahniks aankijken na het zien van Mukaiyama’s voorstelling. Dit wel zeer bijzondere pianorecital was zaterdag 7 mei in LP2 (zaal 2 van het Rotterdamse nieuwe media-centrum Las Palmas) te bewonderen. Tomoko Mukaiyama won in 1991 het Gaudeamus Vertolker Concours en heeft ons land … [Lees Meer...]

Sara Tavares begrijpt als geen ander dat je achterover in het ritme moet gaan hangen om het te laten werken

saratavares

Ongeveer tien jaar geleden stond er op het grote podium van de Rotterdamse concertzaal De Doelen een frêle en nog zoekende jonge vrouw, een singer-songwriter in een andere taal dan Engels. Soms in het Portugees maar meestal in het criollo van de Kaapverdische eilanden presenteerde deze Sara Tavares met minimale begeleiding haar cd ‘Mi ma bô’ die haar later internationale erkenning zou opleveren. Zondagmiddag was zij, inmiddels een wereldster,  voor een éénmalig concert terug  in Nederland, … [Lees Meer...]

Lineke Rijxman weergaloos in ‘Wat is het nu’, een spel van waarheid en illusie, van opbouw en afbreken, van theater als begin- en eindpunt

Inez van Lamsweerde & Vinoodh Matadin

Het zijn de laatste woorden van haar vader: 'Carolientje verberg je, want de barbaren komen'. Een aangrijpende scène: we zien de vader, door Lineke Rijxman zelf gespeeld, moeizaam ademend op zijn sterfbed. Hij was dirigent en moest bij een fusie het veld ruimen voor André Rieu senior. De haat tegen oppervlakkigheid en lichtvoetig amusement heeft Rijxman met de paplepel binnen gekregen. Wat is het nu, de nieuwe Mugvoorstelling, is een solo van Rijxman, geschreven door haarzelf in nauwe samenwerking … [Lees Meer...]

‘Eén van de meest kuise, afstotende en droevigstemmende seksscènes ooit…’ “Bij het kanaal naar links”is echte Van Warmerdam

BIJ HET KANAAL NAAR LINKS,Olympique Dramatique en De Mexicaanse Hond,TONEELHUIS en Orkater

Bij de buren hebben ze het voor elkaar; daar drinken ze de koffie met suiker. Voor de familie Meyerbeer is dat het toppunt van luxe. Zij hebben het zwaar. Vader heeft al in geen tijden salaris gehad en moeder ligt op bed met bètablokkers. De zoon trekt zich terug in zijn hok en alleen de mooie dochter lijkt nog van het leven te kunnen genieten. Ze ligt voortdurend te zonnebaden. De familie waarmee ze op voet van oorlog leven, bestaat uit vader en zoon Bouman. Als Lucien, de zoon, op een dag toenadering … [Lees Meer...]