Het ministerie van OC en W weet wat er speelt. Of niet?

We hebben het getwitterd, maar dat levert niet zoveel op. Daarom ook maar even hier laten zien. Dat ze bij de overheid heel goed om kunnen gaan met de scociale media.  Want de sociale media, dat is een soort email voor gevorderden. Dus doe je hetzelfde als met email vroeger: veel berichten de wereld in… [Lees Meer...]

Feitenvrije dagbladjournalistiek stort zich op het herstelvermogen van de kunstsector.

  Volgens de Volkskrant was Rick van der Ploeg in het begin van de jaren negentig staatssecretaris van cultuur (in werkelijkheid was hij dat aan het eind van die jaren), en in Het Parool beweert columnist Gerard Mulder dat het feit dat hij ‘gelukkig niets van kunstsubsidies afweet’ hem niet af hoeft te houden van… [Lees Meer...]

IFFR 2012: Rauw en gevoelig Servisch debuut tweemaal bekroond

Lachend laat ze zich door een jongen met zijn mobiele telefoon filmen en ze kronkelt zich daarbij vrolijk in wulpse bochten. Maar als hij haar borsten echt wil zien schrikt ze. Toch zal ze later nog veel, heel veel verder gaan en ze krijgt er onthutsend weinig voor terug. Jasna, de opstandige hoofdpersoon uit Klip… [Lees Meer...]

Top of flop: publiek kiest repertoire eerste toneelgezelschap van Nederland

We kregen weer eens een persbericht, en vroegen ons af: top of flop? Hoe rijmt eigenzinnig kunstenaarschap met een door het publiek bepaalde repertoirekeuze? Enne: krijgen al die mensen die kozen voor het winnende stuk dan ook een vrij- of tenminste kortingkaartje voor de voorstelling van hun keuze? Enne: wie controleert de uitslag, want er… [Lees Meer...]

IFFR 2012 – Ontnuchterend verslag uit Egypte hit bij festivalpubliek

Dat Martin Scorsese’s betoverende Hugo op het Rotterdams festival  een tijdje nummer 1 stond in de publiekswaardering is niet zo vreemd. Wel verrassend is de film die gisteren als nummer twee opdook en nu Hugo van de eerste plaats heeft verdreven: de documentaire Back to the Square waarin filmmaker Petr Lom kijkt hoe het er… [Lees Meer...]

De baai van Nice van Joeri Vos roept vooral veel vragen op

Pas na een tijd wordt duidelijk waar De baai van Nice zich afspeelt. Niet in een moderne westerse galerie waar de ruimte aan doet denken, maar in het communistische Leningrad van midden jaren vijftig. Muurbedekkende reproducties van barokke engelen en decadente naakten, een lichte vloer en een enkel summier bankje wekken de indruk van een postmodern… [Lees Meer...]

Op een gegeven moment weten we het wel met Breaking the News van Orkater

Meteen wordt het publiek ingezet als het klapvee van een live op te nemen aflevering van het televisieprogramma Nieuws van de dag: ‘Kunt u misschien een iets actievere rol spelen?’, vraagt de knappe stagiaire streng. Bedrijvig rent zij heen en weer met borden waarop APPLAUS staat; aan de ene kant wordt de presentator (Geert Lageveen)… [Lees Meer...]

IFFR 2012 – Een klein mirakel in 3D

Gisteravond waren de Rotterdamse festivalbezoekers in zaal 4 van Pathé getuige van een klein wonder. Enkele filmfragmenten uit 1906 van de legendarische Georges Méliès werden nu voor het eerst vertoond in stereoscopisch 3D. Zodat je je als het ware zelf aanwezig kon wanen op de set van deze Franse pionier die als eerste begrepen had… [Lees Meer...]

41e International Film Festival Rotterdam opent met verontrustend Frans drama 38 Témoins

Vergeleken met eerdere edities zou je de keus van de openingsfilm waarmee het Rotterdams Filmfestival vanavond van start gaat bijna on-Rotterdams willen noemen. Geen wild jong debuut, exotische Aziaat of artistieke dwarsliggerij deze keer. De Franse boekverfilming 38 Témoins, die vanavond in Rotterdam zijn wereldpremière beleeft, is de zevende speelfilm van de Waalse acteur/regisseur Lucas… [Lees Meer...]

Melk en Bloed: De eetclub van Saskia Noort, maar dan beter geschreven en veel beter gespeeld

Vluchten naar het platteland is voor veel stadsmensen een droom: weg met de stress, eindelijk rust, eenvoud en schoonheid. Hoe zo’n droom kan omslaan in een regelrechte nachtmerrie, is te zien in Melk en Bloed, het nieuwe stuk van Kees Roorda. Centraal staat het echtpaar Josella en Peter en al in de eerste scène, een… [Lees Meer...]

 
Je bent hier: Hoofdpagina / Archieven voor toneel

Je moet wel veel van het machismo van Victor Löw houden om vertoneling Het Gouden Ei uit te zitten

17 oktober 2011 Door Laat een reactie achter
Foto: Raymond van der Bas

Het verhaal gaat dat de Franse tankstations die zomer dat het boek uitkwam beduidend minder omzet hebben gedraaid dan normaal. In Het Gouden Ei verdwijnt de mooie Saskia spoorloos, als ze onderweg in Frankrijk wat blikjes frisdrank gaat halen. Het bloedstollende verhaal van Tim Krabbé uit 1984 scoort nog steeds hoog op de boekenlijst van middelbare scholieren en is maar liefst tweemaal verfilmd: Spoorloos (waarmee in 1988 Het Gouden Kalf voor Beste Nederlandse Film werd gewonnen) en een paar jaar … [Lees Meer...]

Opgeslagen Onder: RECENSIE, Uitgelicht Getagged Met: , ,

Met de beste acteurs van hun generatie maakt Oostpool prachtig theater van J.D. Salingers Amerika

30 januari 2011 Door 1 Reactie
Sanne den Hartogh. Foto: Sanne Peper

Dingen worden fascinerender wanneer je er  een jaar of 30 later op terugkijkt. Drie decennia maken het leven waar je ooit middenin stond historie, en dat overkomt mijn generatie (veertigers) nu met de tweede helft van de vorige eeuw. Vandaar het succes van Jonathan Frantzens meesterwerken Freedom en The Corrections, en vandaar het succes van een dvd-serie als Mad Men. Toneelgroep Oostpool uit Arnhem voegt daar nu een toneelvoorstelling aan toe die iedereen die daar van houdt, moet gaan zien. Het … [Lees Meer...]

Opgeslagen Onder: RECENSIE Getagged Met: , , , , ,

Thibaud Delpeut regisseert Al mijn zonen als een serie nietsontziende emotionele confrontaties: familiebanden als een verstikkende deken

15 december 2010 Door Laat een reactie achter
Foto Sanne Peper

'Ik ben zijn vader, hij is mijn zoon. Iets groters bestaat er niet, toch?' Joe Keller rechtvaardigt zijn gedrag door een beroep te doen op zijn plicht als vader en echtgenoot. Hij heeft het allemaal voor hen gedaan. Joe is rijk geworden met dubieuze transacties in de oorlogsindustrie. Nu zijn oudste zoon Larry niet meer terug is gekomen uit diezelfde oorlog, heeft hij alle hoop gevestigd op Chris, zijn jongste zoon. Al mijn zonen is een stuk van Arthur Miller uit 1947, minder bekend dan zijn Dood … [Lees Meer...]

Opgeslagen Onder: RECENSIE Getagged Met: , , , ,

‘Toneel’ van Jetse Batelaan is handreiking naar pubers met abstractiefobie

31 maart 2010 Door Laat een reactie achter

Tekst Robbert van Heuven Theater is voor de gemiddelde puber niet de gemakkelijkste kunstvorm. En, eerlijk is eerlijk, er wordt af en toe ook wel erg abstracte onzin  als toneel gepresenteerd: acteurs mompelen bij tl-licht abstracte teksten, iemand rolt een uur over de grond, of houdt een saaie lezing en noemt dat dan theater. En stel je dan voor dat je een puber bent die van school voor het eerst naar een theater moet en bij een dergelijke voorstelling belandt. Dat kan je allemaal voorgoed genezen … [Lees Meer...]

Opgeslagen Onder: RECENSIE Getagged Met: , , , ,

Prachtige momenten in onevenwichtig Innenschau van Jakop Ahlbom en Alamo Race Track

15 februari 2010 Door Laat een reactie achter
foto Stephan van Hesteren

Zij zit naakt bovenop hem en bedrijft langzaam de liefde. Naderhand kleden ze zich aan, op hun gemak. Ze nemen afscheid met nog een kus, pakken hun jas uit de grote kast en vertrekken. Meteen daarna stapt uit diezelfde kast een man in onderbroek die zijn tanden begint te poetsen. Even later komen er wee mannen uit, ditmaal in trenchcoat en voorzien van een beker koffie met een broodje. Ze testen het bed, snuffelen eens onder de lakens en gaan er, met een mooie dansante beweging, precies tegelijk … [Lees Meer...]

Opgeslagen Onder: RECENSIE Getagged Met: , , , , ,

Draak Mighty Society toont aan: Nederlands theater zorgt slecht voor zijn oudere acteurs, en nog minder goed voor zijn schrijvers.

13 februari 2010 Door Laat een reactie achter

Tekst: Wijbrand Schaap Theatergezelschappen in Nederland doen nauwelijks aan ensemblevorming: ze vinden lange dienstverbanden eng en geven in hun jacht op succes de voorkeur aan jong en vers acteervlees van de toneelschool. Ruim 10 jaar na haar debuut is Halina Reijn al oude garde bij Toneelgroep Amsterdam. Het Noord Nederlands Toneel, Oostpool, Ro Theater: overal ligt de gemiddelde leeftijd van de acteurs op het toneel zo'n twintig tot dertig jaar onder die van het publiek in de zaal. Om over de … [Lees Meer...]

Opgeslagen Onder: RECENSIE Getagged Met: , , ,