Deels dystopie, deels elegie: Alaa Minawi’s *No Man’s Land* put uit het Arabisch futurisme om een beeld te schetsen van de toekomst die het Palestijnse volk te wachten staat, en dwingt het Europese publiek zich af te vragen in hoeverre zij zelf verantwoordelijk zijn voor die toekomst.
Dit is Cultuurpers.
De site die leiderschap, macht en beleid in de kunst op de voet volgt. Kritisch. Onafhankelijk. Gedragen door lezers.
Klik hier en word lid!!



