Als je een broer of zus verliest. Over het verdriet van de ‘vergeten rouw’

98
2
DELEN

Mijn vader stierf in 1997. Hij kwam uit een gezin met tien kinderen, waarvan er vijf inmiddels zijn overleden. Mijn tante Minke schreef daar een boek over: Broederziel alleen? Het boek maakte veel emoties los en kende in korte tijd acht herdrukken. Het verdriet om een overleden broer of zus bleek vergeten rouw. In het Engels worden de rouwenden forgotten grievers genoemd.

Ter illustratie een anekdote: toen de moeder van een vriend overleed gingen de ooms en tantes (de broers en zussen van zijn moeder) in de rij staan met mensen die hun medeleven kwamen getuigen. Ze hoefden blijkbaar zelf niet gecondoleerd te worden. Of misschien kwam dat niet bij hen op.

 

Een heel jaar toegang tot alles? Neem een abonnement!

Log in met je abonnement



  • Inger

    Wat een goed verhaal! Ik heb er nooit zo bij stil gestaan hoe rouw om een broer of zus erin kan hakken bij andere broers en/of zussen. Eén van mijn ooms is in 1989 overleden, opeens zie ik stukjes op z’n plaats vallen. Denk ik. Dank, Onno!

    • Puck van der Land

      Als studentendecaan heb ik een paar studenten geholpen die een zusje of een broer verloren, bij een ongeluk of door een ziekte. Ze konden niet meer studeren, waren hun concentratie kwijt. Pas toen er tijd gemaakt werd om over dit verlies te praten, te rouwen gedurende enkele maanden en het verlies te accepteren en een plaats te geven, kwam er weer ruimte om het eigen leven verder vorm te geven. Een case study staat in mijn boek Vertel me je verhaal, uitgegeven bij de Toorts in Haarlem.